Online Storage

စိန္တံုးႀကီးအေၾကာင္း ဇာတ္သိမ္း

Thet Nandar — Fri, 30 Oct 2009 10:19:22 +0000

စိန္တံုးႀကီးမ်ားအေၾကာင္း (ဇာတ္သိမ္းပိုင္း)

စိန္တံုးႀကီးမ်ား အေၾကာင္း ေပါင္းခ်ဳပ္ မထြက္ေသးဘူး လားဟု ေမးသူေတြ ခဏခဏ ၾကံဳရသည္။ အယူအဆ အမွား မ်ားေလာက္ ေရးစရာေပါေသာ ေခါင္းစဥ္ကိုပင္ ကိုးလတည္း ေရးခဲ့ေသာ ေဒါက္တာရဲသည္ တစ္ခါမွ အၾကာႀကီး ေရးေန၍ အံ့ဩ ၾကဟန္ တူသည္။ စေရးတုန္းက ပါေမာကၡရဲ ျဖစ္သည္ အထိ ေရးမွာဟု ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္ေရးခဲ့ရာ ယခုေတာ့ ပါေမာကၡလည္း တကယ္ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီ၊ စိန္တံုးႀကီး ဆိုသည့္ စကားလံုး၏ ပိုင္ရွင္ အစစ္ အစ္ကို ဆရာ ပါေမာကၡ ဦးေဖသက္ခင္ လည္း ကေလး အထူးကု ဆရာဝန္ ဘဝကို ေက်ာခိုင္း၍ အၿငိမ္းစား ယူသြားသည့္ အေဖဆရာ ေနရာမွာ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ႀကီး ျဖစ္ေနၿပီ။

ကိုယ့္ကေလးကို ကိုယ္ လက္လက္ထ ေနသည္ဟု မေခၚရက္ သျဖင့္ စိန္တံုးႀကီးဟု ေခၚသင့္ေၾကာင့္ သူ စ နာမည္ ေပးခဲ့သည့္ သူ႔သား စိန္တံုးႀကီးပင္ လူပ်ိဳႀကီး ဖားဖား ေဆးေက်ာင္းသား ျဖစ္ေနၿပီ။ေရးမည္ဆိုလွ်င္ ေရးစရာေတြ က်န္ေကာင္း က်န္မည္ ျဖစ္ေပမဲ့ လံုးခ်င္း က်မွ ေစာင့္ဖတ္ေတာ့ မည္ ဟု ေမွ်ာ္ေနသူမ်ား ကို အားနာစြာ နိဂံုးခ်ဳပ္ ေပးရေတာ့ မည္ျဖစ္ေလရာ ကေလး အထူးကု ဆရာဝန္ တစ္ဦးအေန ႏွင့္ အရြယ္ ေပါင္းစံု ၾကည့္႐ႈ တာဝန္ ယူရသည့္ အထဲမွာ မွ ဘာေၾကာင့္ သည္တစ္ႏွစ္သား မွ ေက်ာင္းမေနခင္ အရြယ္ အထိကို စိတ္ဝင္တစား အၾကာႀကီး ေရးခဲ့ရ သလဲ ဆိုတာေလး ျပန္ရွင္းျပ ခြင့္ျပဳပါ။
၁။ သိသာထင္ရွားေသာ
ေျပာင္းလဲ တိုးတက္မႈ မ်ားေသာ အရြယ္ပါ
လမ္းစ ေလွ်ာက္လာမည္၊ စကားစ ေျပာတတ္ လာမည္၊ ကိုယ့္လက္ ႏွင့္ ကိုယ့္ခြက္ကို ေမာ့ေသာက္တတ္ လာရာ ကေန အစား အေသာက္ကို လူႀကီးလို ဇြန္းႏွင့္ ပန္းကန္ ႏွင့္ စားတတ္သည့္ အဆင့္ အထိ တိုးတက္ လာမည္။

တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္မ်ားေသာ အရြယ္ ျဖစ္သျဖင့္ ျဖစ္သင့္ သည့္ အတိုင္း မျဖစ္ခဲ့ လွ်င္လည္း သတိထား စရာ၊ ဆရာဝန္ ႏွင့္ ေဆြးေႏြး စရာေတြ မ်ားပါသည္။ ဒါေတြကို သည္ ေဆာင္းပါးရွည္ႀကီး ရယ္၊ ရတနာသိုက္ စာေပတိုက္ မွပင္ ထုတ္ေဝခဲ့ဖူးေသာ ကြ်န္ေတာ္ ၏ ရင္ေသြး ရတနာ ကေလးမ်ား အတြက္ စာအုပ္ရယ္ ႏွစ္ခုေပါင္း လိုက္လွ်င္ ျခံဳငံု မိၿပီဟု ယူဆပါသည္။

၂။ စူးစမ္း ေလ့လာ တတ္ေသာ အရြယ္ပါ
ခြက္ေလးေမွာက္ေနတာေတြ႕လွ်င္ေတာင္ လွန္ၿပီး အထဲမွာ ဘာရွိ သလဲ ရွာပါလိမ့္မည္။ ပိုးေကာင္အေသေလးေတြ႕လွ်င္ေတာင္ အနည္း ဆံုး လက္ႏွင့္တို႔ၾကည့္ပါလိမ့္မည္။ ကံမေကာင္းလွ်င္ ပါးစပ္ထဲထည့္ ၾကည့္တတ္ပါေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သည္အရြယ္၏ ပတ္ဝန္းက်င္ကို သူတို႔အတြက္ ေဘးကင္း လံုျခံဳေအာင္ အစစ သတိထား ျပင္ဆင္ ထားမွ ေတာ္႐ံု က်ပါမည္။ဒါကို သည္ေဆာင္းပါးထဲ တြင္ပင္ ကြ်န္ေတာ္ ျပည့္ျပည့္ စံုစံု ေဖာ္ျပ ျဖစ္ခဲ့ ၿပီဟု ထင္ပါသည္။

၃။ ကူးစက္ ေရာဂါ သတိထား ရမည္႕အရြယ္ပါ
မိခင္ ရင္ခြင္ထဲမွာ ဆင္းကာ ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ စတင္ ထိေတြ႔ ေတာ့မည့္ အရြယ္ပါ။ ေက်ာင္းေန အရြယ္ ကေလးငယ္ ေလာက္ ပတ္ဝန္းက်င္ ႏွင့္ အထိအေတြ႕မမ်ားေသးေသာ္လည္း ေက်ာင္းေန အရြယ္ ကေလးငယ္ ေလာက္ လည္း ကိုယ္ခံ အား မၾကြယ္ေသးပါ။
ခဏခဏ ဖ်ားတတ္၊ ေခ်ာင္းဆိုးတတ္၊ ဝမ္းပ်က္ တတ္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ေသာ ေရာဂါေတြက ကာကြယ္ ေဆးထိုး၍ ကာကြယ္ ႏိုင္ပါသည္။ သည္အရြယ္ မွာ ထိုးရမည့္ ကာကြယ္ေဆးေတြ အေၾကာင္းလည္း ကြ်န္ေတာ္ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေဖာ္ျပ ျဖစ္ခဲ့သည္ဟု ထင္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ ေရာဂါေတြက ကာကြယ္ေဆးမရွိ။ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္ေတြ သာရွိသည္။ အဲသည့္ ေရာဂါေတြ အတြက္ေတာ့ သည္ေဆာင္းပါး ရွည္ႀကီး ေရာ၊ စြယ္စံုမီဒီယာ အုပ္စုမွ ထုတ္ေဝခဲ့သည့္ ကေလး ေရွးဦး သူနာျပဳစု နည္းစာအုပ္ ေရာ တြဲဖတ္ဖို႔ လိုမည္ ထင္သည္။

၄။ သင္ၾကား ေလ့လာမႈမ်ား စတင္သည့္ အရြယ္ပါ
သည္အရြယ္မွာ ေခတ္အစားဆံုး ေမးခြင္းကေတာ့ ဘယ္ေတာ့ မူႀကိဳ စထား ရမလဲ ဆိုတာ ျဖစ္သည္။ သည္ေဆာင္းပါးရွည္ႀကီး ထဲတြင္ မူႀကိဳ ဘယ္ေတာ့ စထား သင့္သည္ ဆိုသည့္ ကိစၥ သာမက မူႀကိဳ မထားခင္ ကတည္းက ကေလး၏ ေလ့လာ သင္ယူမႈ အားေကာင္းေအာင္ ဘာေတြ လုပ္ေပးရမည္ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ ျပည့္ျပည့္ စံုစံု ေဖာ္ျပ ျဖစ္ခဲ့ ပါသည္။

၅။ အားလံုး ဝိုင္း၍ တံုတက္ ေနၾကေသာ အရြယ္ပါ
ခ်စ္စရာ အေကာင္းဆံုး၊ တေတာက္ေတာက္၊ ယိုင္ထိုး ယိုင္ထိုး ေလွ်ာက္ေျပး ေနၿပီး တြတ္တီး တြတ္တာ ေျပာတတ္သည့္ အရြယ္မို႔ အေဖေရာ၊ အေမေရာ၊ အဘိုး အဘြား၊ ဦးေလး၊ အေဒၚ၊ အစ္ကို အစ္မ အားလံုး ဝိုင္းခ်စ္ ေနၾကသည့္ အရြယ္ပါ။ သည္ေတာ့ တစ္ေယာက္ တစ္ေပါက္ ေမးလာသည့္ ေမးခြန္းမ်ားလည္း ရွိသလို တစ္ေယာက္ တစ္ေပါက္ ေပးၾကသည့္ အၾကံမ်ားလည္း ရွိပါ သည္။
ဒါေတြ မွန္ မမွန္ ဆင္ျခင္ဖို႔ ႏွင့္ အေျဖရွာဖို႔ အတြက္ေတာ့ သည္ ေဆာင္းပါး ေရာ၊ နန္းေဒဝီစာေပက ထုတ္ေဝ ခဲ့သည့္ ကေလး က်န္းမာ ေရးဆိုင္ရာ အယူ အဆမွားမ်ား စာအုပ္ေရာ တြဲဖတ္ဖို႔ ၫႊန္းပါ ရေစ။

၆။ စာေရးသူ ၏ ဘဝ အေျပာင္းအလဲ အမ်ားဆံုး အခ်ိန္ပိုင္းပါ
သည္ေဆာင္းပါးရွည္ႀကီး ေရးေနရင္း ၿမိဳ႕ႏွစ္ၿမိဳ႕ ေခါက္တံု႔ ေခါက္ျပန္ေျပာင္း ခဲ့ရသည္။ ရာထူး သံုးဆင့္ တက္ခဲ့သည္။ စာအုပ္ေပါင္း မ်ားစြာ ထြက္ခဲ့သည္။ စာေရး ဆရာမ ျဖစ္တျဖစ္ ဘဝမွ အမ်ိဳးသား စာေပဆုရ စာေရးဆရာ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ကိုယ့္ဘဝ အေျပာင္းအလဲ ေတြမ်ား ေနတုန္း ေရးခဲ့သည့္ ေဆာင္းပါးမို႔ နိဒါန္းေတြ၊ အခ်ီးေတြမွာ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္ ထည့္ထည့္ ေရးတာ ေတြ မၾကာခဏပါ ေနသည္ကို ေတာ္ေတာ္ သည္းညည္းခံ ဖတ္ရမည့္ ေဆာင္းပါးပါ။ သည္အခ်ိန္ အထိ သည္းညည္းခံ စိတ္ရွည္ရွည္ ဖတ္လာ ခဲ့သည့္ ခ်စ္လွစြာ ေသာ စာဖတ္ ပရိသတ္ တို႔ကို ေတာင္းပန္ရင္း ေက်းဇူးတင္ စကား ဆိုပါ ရေစ။

က်န္းမာေရး မဂၢဇင္း မဟုတ္ပါ ဘဲႏွင့္ လဆန္းတာႏွင့္ ေဆာင္းပါး မွန္မွန္ လာေတာင္း ၍ ေဖာ္ျပ ေပးတတ္ေသာ Perfect အဖြဲ႕သားမ်ားကို လည္း ေက်းဇူးတင္ ပါသည္။ သည္လူေတြ လံုးခ်င္း ထုတ္ၾက ဦးမွာပါ။ အားေပး ၾကပါဦး။
စိန္တံုးႀကီးမ်ား အေရာင္ တဖ်တ္ဖ်တ္ ခါႏိုင္ ၾကပါေစ…။
ၿပီးပါၿပီ။

ဆႏၵမြန္ျဖင့္
ေဒါက္တာရဲ (ကေလးအထူးကုဆရာဝန္)

source : Perfect Magazine

ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈကို ၾကည့္ရႈေပးျခင္း

Thet Nandar — Fri, 30 Oct 2009 10:14:28 +0000

ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈကို ေစာင့္ၾကပ္ၾကည့္ရႈေပးျခင္း

ဆရာ၀န္၊ ေက်ာင္းဆရာ၊ စာေရးဆရာ။
ဘ၀မွာ ျဖစ္ခ်င္သည့္ ဆႏၵက သံုးခုေတာင္ ဆိုေတာ့ အဲဒါေတြ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ဟိုနည္းနည္း သည္နည္းနည္း လိုက္ၾကိဳးစား ေနခဲ့ မိသည္မွာ ဆရာ၀န္ ျဖစ္ၿပီး ၂၃ႏွစ္ ၾကာသြား ခဲ့သည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ထူးျခားသည့္ ႏွစ္ပါပဲ။
အဲသည့္ ဆႏၵေတြ အားလံုး ျပည့္သြားသည္။
တစ္ခု ၿပီးမွ တစ္ခု မဟုတ္။ ၀ုန္းခနဲ ၿပိဳင္တူ လိုလို နီးပါး ျပည့္၀ သြားတာပါ။
သည္ေတာ့ အဲသည့္ ရပ္၀န္း သံုးခု စလံုးက ကၽြန္ေတာ့္ အခ်ိန္ေတြကို ေတာင္းဆိုမႈေတြ မ်ားလာသည္။ တစ္ခုခု မွာ သို႔မဟုတ္ သံုးခု စလံုးမွာ အနည္း ႏွင့္ အမ်ား လစ္ဟင္းမႈေတြ ရိွလာ ေတာ့မည္။

ေရွ႕ခရီး ဘယ္လို ဆက္ေလွ်ာက္ ရမည္မွာ ေမွ်ာ္ၾကည့္တိုင္း မႈန္၀ါး၀ါး။

ကိုယ္ကလည္း ဘယ္ဘက္က မွ မေလ်ာ့ခ်င္။

ယူခ်င္တာ ယူသြားေတာ့ ဟု မိသားစု ဘ၀ ကေလး မိုးနတ္မင္း ဆီ အပ္ထား ခဲ့တာ ၾကာေပါ့။

ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္ဟု သေဘာထား ကာ Wellness မဂၢဇင္း တြင္ တတိယေျမာက္ ၀တၳုရွည္ `ေန၀င္ အိပ္တန္းတက္´ ကို စလိုက္သည္။ ဘ၀မွာ ေနာက္ထပ္ ဆရာ၀န္ ဘ၀ သရုပ္ေဖာ္ ၀တၳဳရွည္ တစ္ပုဒ္ ထပ္ေရးႏိုင္ မေရးႏိုင္ ဆိုတာ ေသမွ မေသခ်ာ ေတာ့တာ။ `ႀကိဳးၾကာ ေတာင္ပံ ခတ္သံ´က လူငယ္ ဆရာ၀န္ေတြ အတြက္၊ `ေဒါက္တာ ေရႊေသြး ႏွင့္ မပန္း၀တ္မႈံ´ က လူလတ္ပိုင္း ဆရာ၀န္ေတြ အတြက္ ဆိုလွ်င္ `ေန၀င္ အိပ္တန္းတက္´ ကေတာ့ အနားယူ ခါနီး ေနာက္ဆံုး ၁၀ စုႏွစ္ကို ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ ေရာက္မွန္း မသိ ေရာက္ေနၾကေသာ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား အတြက္ ေပါ့။ ဒါၿပီးလွ်င္ ကိုယ္လည္း ၅၀ ျပည့္ခါ နီးၿပီ။ `ေန၀င္ အိပ္တန္းတက္´ စာရင္းထဲ ပါေတာ့မည္။

အဲသည္ ၀တၳဳထဲက အဓိက ဇာတ္ေကာင္ ပညာတတ္၊ ေၾကးရတတ္ မေလး `ေမၾကာျဖဴ´က ရွင္မဟာ သီလ၀ံသ ၏ `၀သုေျႏၵ၊ ဤေျမေသာ္လည္း၊ ေစာင့္စည္းမႈသား၊ က်င့္ေသာအားျဖင့္၊ စကားသစၥာ၊ မွန္ေသာခါကား၊ ၾသဇာေလးနက္၊ ေပၚဆီတက္၍၊ ႏြယ္ျမက္ သစ္ပင္၊ ေဆးဖက္၀င္၏´ ဆိုသည့္ စကားကို ႏွစ္ၿခိဳက္လြန္း သျဖင့္ `ေပၚဆီတက္´ အမည္ျဖင့္ ဂ်ာနယ္ တစ္ေစာင္ ထုတ္ေ၀ကာ ကဗ်ာကို ဂ်ာနယ္ မ်က္ႏွာဖံုးမွာ ေဖာ္ျပသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ေရးထားသည္။ တုိက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ Family အုပ္စုကလည္း `ႏြယ္ျမက္သစ္ပင္´ ‘the Living Vine’ အမည္ျဖင့္ အဂၤလိပ္ဘာသာ အဓိက မဂၢဇင္းတစ္ေစာင္ ထုတ္ေ၀ကာ အဲသည္ ကဗ်ာကို အဖံုးမွာ သံုးထားသည္။ သူတို႔က အႀကံ ရတာ နည္းနည္း ေစာဟန္ တူသည္။

ကိစၥေတာ့ မရိွပါ။ ၀တၳဳထဲ က ဇာတ္ေကာင္ ႏွင့္ အႀကံတူ တာပဲ။

အဲသည္လို မလုပ္ႏိုင္ေတာ့မည့္၊ တုိးလိုး တန္းလန္း ျဖစ္သြားေတာ့မည့္ ဟာေတြကို လိုက္စိတ္ပူေနခိုက္မွာ လက္ထဲမွာ တန္းလန္းၾကီး ျဖစ္ေန တာက `စိန္တံုးႀကီးမ်ား အေၾကာင္း´ ပါပဲ။

နိဂံုးခ်ဳပ္ေတာ့မွ ထင္သည္။

အသက္ တစ္ႏွစ္ မွ သံုးေလးႏွစ္ အရြယ္ လက္လက္ထ ေနေသာ စိန္တံုးႀကီးမ်ား အေၾကာင္းခ်ည္း ေရးလာတာ ၁ႏွစ္ေက်ာ္ ေနၿပီ။

`မသက္´ တစ္ေယာက္ Perfect ကေန Myanmar Art Centre ပန္းခ်ီျပခန္း ဆီ စိတ္ေရာက္ ေနတုန္း ခိုး ဇာတ္သိမ္းမွ။

မေရးရ ေသးဘဲ က်န္ေနတာ ကေတာ့ အဲသည့္ အရြယ္၏ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ျဖစ္စဥ္မ်ား ႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္ ရမည့္ စိတ္ပူစရာ ကေလးမ်ား ပါပဲ။ ဒါကလည္း Perfect အုပ္စု ရတနာသိုက္ စာေပ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ပဲြဦးထြက္ လက္တြဲ ထုတ္ေ၀ ခဲ့သည့္ `ရင္ေသြး ရတနာ ကေလးမ်ား အတြက္´ မွာ အရြယ္တိုင္း အတြက္ ေဖာ္ျပၿပီး ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။

ႏွစ္ထပ္ ရိွခ်င္ ၾကသည္ ဆိုလွ်င္ေတာ့ ဒီလ ျပန္ရွင္း ပါမည္။ သည္ေနရာမွာ သေဘာေပါက္ ေစခ်င္တာ တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကေလးဆရာ၀န္ေတြက သည္အရြယ္မွာ ဒါလုပ္တတ္ရမည္ဟု ေျပာထားလွ်င္ မလုပ္ႏိုင္တိုင္း စိတ္ပူစရာမလိုပါ။ တစ္ေယာက္ ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ခၽြတ္စြတ္ မတူႏိုင္ပါ။ ဥပမာ လမ္းေလွ်ာက္တာေလး တစ္ခုကို ၾကည့္မည္ ဆိုလွ်င္ေတာင္ ဆယ္လ ကတည္းက လမ္းေလွ်ာက္တတ္သည့္ ကေလး ရိွသလို ၊ ေရာဂါေၾကာင့္ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘဲ ႏွင့္ ၁ ႏွစ္ခြဲ ေက်ာ္မွ လမ္းစ ေလွ်ာက္သည့္ ကေလးလည္း ရိွပါသည္။ ဘယ္ကေလး က ပို၍ က်န္းမာသည္၊ ဘယ္ကေလး က ပို၍ ဥာဏ္ေကာင္း လိမ့္မည္ ဟုပင္ သတ္မွတ္ ၍ မရပါ။

ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ ျဖစ္စဥ္သည္ တစ္ေယာက္ ႏွင့္ တစ္ေယာက္ အၾကမ္းဖ်င္း ေျခာက္လ ေလာက္ေတာ့ အမ်ားဆံုး ကြာတတ္ ပါသည္။

အသက္တစ္ႏွစ္အရြယ္

`ရပ္ႏိုင္ေပ့´၊ `ရပ္ႏိုင္ေပ့´ဆိုသည့္ အရြယ္ေပါ့။

ခံုကေလးေတြ ကို ဆြဲ၍ ထတတ္ၿပီ။ တစ္ခါ တစ္ရံ ကိုင္ထားတာေလးကို လႊတ္၍ ခဏမွ် ေတာ့ သူ႔ ေျခေထာက္ေလး ႏွစ္ေခ်ာင္း ႏွင့္ ရပ္ႏိုင္မည္။ ၾကာၾကာေတာ့ မရ။

လမ္းေလွ်ာက္တာ ကေတာ့ ခံုေလးေတြကို ကိုင္၍ ေလွ်ာက္သြားတာ ေလာက္ပဲ ရိွဦးမည္။

ပစၥည္း ေသးေသးေလးေတြ ကိုေတာ့ လက္ညိွဳး၊ လက္မ ႏွင့္ ညွပ္၍ ေသေသ ခ်ာခ်ာ ကိုင္တတ္ၿပီ။ ေပးသည့္ ပစၥည္းကို လည္း ပစ္ပစ္ခ် တတ္ေသးသည္။ လူၾကီးက ေကာက္ေပးလွ်င္လည္း ခ်က္ခ်င္း ျပန္လႊတ္ ပစ္တတ္သည္။ စိတ္မတို ပါႏွင့္။ ေလ့က်င့္ သင္ၾကားမႈ ျဖစ္စဥ္ တစ္ရပ္သာ ျဖစ္ပါသည္။

သူ႔နာမည္ေခၚလွ်င္လည္း လွည့္ၾကည့္တတ္ၿပီ။ `ေဖ´၊ `ေမ´ စသျဖင့္ စကားတစ္လံုး ႏွစ္လံုးလည္း စေျပာတတ္ၿပီ။

လိုခ်င္တာ လက္ညိဳးထုိး ေတာင္းတတ္ၿပီ။ ခြက္ထဲ က ေရကို သူ႔ဘာသာ သူ ေမာ့ေသာက္ တတ္ၿပီ။ လက္ခုပ္တီး တတ္ၿပီ။ သူစိမ္း ျမင္လွ်င္လည္း သူစိမ္းမွန္း သိ၍ ေၾကာက္တတ္ၿပီ။ တာ့တာ ျပတတ္ ၿပီ။

အသက္တစ္ႏွစ္ခြဲ

ထိုင္ခံုေတြ အေပၚဘက္ တက္တတ္ၿပီ။ တခ်ိဳ႕ လမ္းစ ေလွ်ာက္တတ္ၿပီး တခ်ိဳ႕ဆို ေျပးတတ္ၿပီ။ စာရြက္ ႏွင့္ ခဲတံ ေပးလိုက္လွ်င္ မ်ဥ္းေၾကာင္းေလး ေတြ ေၾကာင္ျခစ္ သလို ျခစ္ေနၿပီ။ စကားလံုး သံုးလံုးႏွင့္ အထက္ နားလည္ ေနၿပီ။ မ်က္စိ ဘယ္မွာလဲ၊ နား ဘယ္မွာလဲ ျပတတ္ေအာင္ သင္၍ ရၿပီ။ ရွဴးရွဴး ေပါက္ခ်င္လွ်င္၊ အီးအီး ပါခ်င္လွ်င္ အမူအရာ ျပတတ္ၿပီ။ တစ္ခ်ိဳ႕ ခိုင္းတာေလးေတြ နားလည္ၿပီ။

အသက္ႏွစ္ႏွစ္

ေလွကား ကို ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း တစ္ထစ္ႏႈန္း ျဖင့္ တက္တတ္ၿပီ။ စာရြက္ ေပၚမွာ ေဒါင္လိုက္မ်ဥ္းေတြ ဆြဲတတ္ၿပီ။ စာအုပ္ေပးလွ်င္ စာရြက္ေတြ စာရြက္ခ်င္း လွန္တတ္ၿပီ။ သံုးလံုးတြဲ စကားေလးေတြ (ဥပမာ ေရးေပးပါ) ေျပာတတ္ၿပီ။ သူ႔နာမည္ကို ေခၚလွ်င္ သိေနၿပီ။ အ၀တ္အစားေတြ သူ႔ဘာသာ သူ ခၽြတ္တတ္ၿပီ။

အသက္ သံုးႏွစ္္

ေလွကား ကို ေျခတစ္ေခ်ာင္း ခ်င္း တက္တတ္ၿပီ။ သံုးဘီး စက္ဘီးေလး ေပးလွ်င္ စီးတတ္ၿပီ။ စာရြက္ ေပးလွ်င္ေတာ့ စက္၀ုိင္းပါ ဆြဲတတ္ၿပီ။ အေရာင္တူ စပ္ဟပ္တာ ႏွစ္ေရာင္ ေလာက္ေတာ့ လုပ္ႏိုင္ လာၿပီ။ စကား လည္း ပံုမွန္ ေျပာတတ္ၿပီ။ နာမည္ အျပည့္အစံု သိၿပီ။ သူ႔ကိုယ္သူ ေယာက္်ားေလး၊ မိန္းကေလး သိေနၿပီ။ ေန႔ခင္းဘက္ ရွဴးရွဴး ေပါက္မခ်ေတာ့။

အသက္ ငါးႏွစ္

ခုန္တတ္ၿပီ။ ေဘာလံုး ဖမ္းတတ္ၿပီ။ ႀတိဂံ ဆြဲတတ္ၿပီ။ စကား ေျပာတာ ေခ်ာေနၿပီ။ အေရာင္ေလးမ်ိဳး ေခၚတတ္ၿပီ။ သူငယ္ခ်င္း ေရြးေပါင္း တတ္ၿပီ။ အကူအညီ ျဖင့္ အ၀တ္အစား ၀တ္တတ္ၿပီ။ ဒါေလးေတြ ေျပာျပ ရတာက အဲသည့္ အသက္ အရြယ္မွာ အဲဒါေလးေတြ ျဖစ္လာလွ်င္ ရင္ေအး ႏိုင္ရန္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အဲသည့္ အသက္ အရြယ္မွာ အဲဒါ ျဖစ္မလာတိုင္း စိတ္ပူ စရာေတာ့ မလိုပါ။

နီးစပ္ရာ ကေလး အထူးကု ဆရာ၀န္ ႏွင့္ တိုင္ပင္ ၾကည့္ပါဦး။ ပံုမွန္ ေနာက္က်တတ္ သူမ်ား အမ်ားႀကီး ရိွပါသည္။ စိန္တံုးႀကီးမ်ား အေၾကာင္း နိဂံုးခ်ဳပ္သင့္ မခ်ဳပ္သင့္ေတာ့ စဥ္းစားလိုက္ ပါဦးမည္။ ဘာမ်ား ေရးစရာ က်န္ေသးလဲဟု မိဘမ်ားက သိခ်င္တာ ရိွလွ်င္လည္း စာေရး ေမးၾကပါဦး။

စိန္တံုးႀကီး တို႔ ပံုမွန္ ဖြ႔ံၿဖိဳး တိုးတက္ၾကပါေစ။

ဆႏၵမြန္ျဖင့္

ေဒါက္တာရဲ(ကေလး အထူးကု ဆရာ၀န္)

source : Perfect Magazine : Dr. Ye Myint Kyaw

ကေလး ႏုိ႕တုိက္နည္း

Thet Nandar — Fri, 31 Jul 2009 09:17:43 +0000

ေမြးၿပီးခါစ ခေလးေတြ ႏို ့စို ့ၿပီး ပါးစပ္နဲ ့ ႏွာေခါင္းက ႏို ့ေတြ ျပန္လွ်ံထြက္ၿပီး ရုတ္တရက္ အသက္ရွုရပ္ၿပီးမ်က္ႏွာနီရဲ လာရင္ အေရးေပၚ ဘယ္လို လုပ္ေပးရ မလဲဆိုတာသိပါရေစရွင္ အေရးတႀကီး ေတာင္းဆိုပါတယ္ရွင္။

အေျဖ။

ကေလးေတြ မိခင္ႏို႕ျဖစ္ျဖစ္၊ ႏို႕ဗူးျဖစ္ျဖစ္စို႔တာ။ လူၾကီးေတြထမင္း (ေခါက္ဆြဲေရာ ဘာဂါေရာ ပါတယ္)စားတဲ့အခါ စားေသာက္တာနဲ႔အတူ ေလကိုပါ ျမိဳခ်ၾကတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အစာအိမ္ထဲကို ေလေတြပါ ၀င္သြားတယ္။ ေလက မ်ားရင္ျဖစ္ျဖစ္၊ စားေနရင္းနဲ႕ စားျပီးစ ကိုယ္ခႏၶာ အေနအထား အဆင္မသင့္ရင္ ေလထြက္ခ်င္တာနဲ႕ အန္တတ္ပါတယ္။

ေမးထားသလို ရုတ္တရက္ အသက္ရွုရပ္ၿပီး၊ မ်က္ႏွာနီရဲလာရင္

အန္ဖတ္ေတြ အသက္ရွဴလမ္းထဲ မ၀င္ေအာင္ ဂရူစိုက္ပါ။ ၀င္ေနမယ္ ထင္ရင္ ရွင္းထုတ္ျပစ္ပါ။ ျပဳစုသူက မပ်ာပါနဲ႔။ စိတ္ေအးေအးထားျပီး အသက္ျပန္ရွဴႏိုင္ေအာင္ အေနအထား ျပဳျပင္ေပးပါ။ လည္ပင္း ဆန္႔ေနပါေစ။ လိုအပ္ရင္ ေအာက္ခံမာမာေပၚ သိပ္ထားလိုက္ပါ။ လိုအပ္ေသးရင္ လည္ပင္းေအာက္က အႏွီးတခုခု ေခါက္ျပီး ခံထားေပးပါ။ ေနာက္ထပ္လိုေသးရင္ ၾကမ္းမာမာေပၚသိပ္ထားျပီး၊ ကေလးရဲ႕ေမးေစ့ကို အထက္ပင့္ထားေပးပါ။ အထက္ဆိုတာ ကေလးကို ပက္လက္ သိပ္ထားတဲ့အေနအထားကေန ေျပာတာပါ။ အန္ခ်င္ေနေသးရင္ ေခါင္းကို တဖက္ဖက္ ေစာင္းေပးရပါမယ္။

အဆိုးဆံုးျဖစ္သြားရင္ CPR လုပ္နည္းကို သံုးရပါေတာ့မယ္။ ရင္ပတ္ကိုဖိေပးတာနဲ႔ ပါးစပ္ကေန ေလမွဳတ္သြင္းေပးတာကို ဆိုလိုတာပါ။ http://dts-medicaleducation.blogspot.com/search?q=CPR မွာ တင္ထားတာရွိပါတယ္။

ကာကြယ္ဘို႔ကေတာ့

ႏို႔တိုက္ျပီးတိုင္း ေလထုတ္ေပးရပါမယ္။ ကေလးကို ပခံုးေပၚမွာ ေထာင္လ်က္ကေလး အသာအယာထိန္းေပးထားျပီး၊ ေက်ာကေလးကို သပ္ေပးရတာပါ။ ေလထြက္သြားရင္ စိတ္ခ်ရပါျပီ။

ႏို႔ဗူးတိုက္သူမ်ား ႏို႔ဗူးထဲက ႏို႔ကိုဘဲ ကေလးပါးစပ္ထဲ ၀င္ပါေစ။ ေလမ၀င္ပါေစနဲ႕။ ႏို႔သီးေခါင္းထဲမွာ ႏို႔သက္သက္သာ ရွိေနရမယ္။ ေလမပါေစရပါ။ ႏို႔ဗူးကို ေအာက္စိုက္ဘို႔ေျပာတာပါ။

တင့္ေဆြ

source : http://health.ngoinmyanmar.org/2009/07/blog-post_31.html

ကေလး ေရခ်ဳိးျခင္း

Thet Nandar — Thu, 30 Jul 2009 10:09:39 +0000

ကေလးကို တစ္ေန႔ ကို ဘယ္ႏွႀကိမ္မွ တစ္ခါ ေရခ်ိဳးေပးမယ္လုိ႔ ပံုမွန္ရယ္လို႔ေတာ့ မရွိ။ ရာသီဥတု ေအးလွ်င္ တစ္မ်ိဳး၊ ပူလွ်င္ တစ္မ်ိဳး ေတာ့ရွိမည္.။ အညာမွာ ေတာ့ လူႀကီးေတြကအစ ေရေၾကာက္ၾကတယ္။

ကေလးကုိ ေမြးကတည္းက ေျခာက္လသား အထိ ေရႏွစ္ခါသာ ခ်ိဳးေပးဖူးေသာ မိဘ အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ေဆာင္းပါး ထဲ ထည့္ေရးခဲ့ဖူးသည္။

ကေလးကို ေရမခ်ိဳးေပးသျဖင့္ ေၾကး(ဂ်ီး)ထူရာက အနာေပါက္၊ အနာေပါက္ရာက ေက်ာက္ကပ္ေရာင္သည့္ ကေလးေတြ ေတြ႔ရတာ မ်ားလြန္း သျဖင့္ `ေရမခ်ိဳး လုိ႔ မျဖစ္သည့္ ေရာဂါ´ အမည္ျဖင့္ ေက်ာက္ကပ္ေရာင္ ေရာဂါ အေၾကာင္း လည္း ေရးခဲ့ ဖူးသည္။

ေရခ်ိဳးသည့္ ေနရာမွာ ကေလး ဖ်ားလွ်င္ ေရခ်ိဳးလို႔ ဖ်ားတာဟု သတ္မွတ္ ပါက မိုးရြာတာ ဖားေအာ္လုိ႔ ဆိုတာမ်ိဳး ႀကံဳသလုိ အတင္းဆြဲ ဆက္စပ္ ယူထားသည့္ အေျခ အျမစ္ မခုိင္လံု ၊
သိပၸံနည္း မက်ေသာ ေကာက္ခ်က္သာ ျဖစ္လိမ့္မည္ ဟုလည္း ကၽြန္ေတာ္ ေရးခဲ့ ပါသည္။ ပူသည့္ ရာသီ တစ္ေန႔ တစ္ခါေတာ့ ခ်ိဳးေပါ့။ ေဆာ့ထားလို႔ ေခၽြးေတြ သံေတြႏွင့္ ျဖစ္ေနလွ်င္လည္း ေခၽြးတိတ္ေအာင္ ခဏ ေစာင့္ၿပီး ထပ္ခိ်ဳးေပါ့။ ေအးသည့္ ရာသီက်ေတာ့ ေရေႏြးစပ္ခ်ိဳး၊ တစ္ရက္ျခားေလာက္ ခ်ိဳးေပါ့။

ေသခ်ာတာ ကေတာ့ အသက္ တစ္ႏွစ္ေအာက္ ကေလးထက္ စာလွ်င္ စိန္တံုးႀကီး အရြယ္က ပုိေဆာ့၊ ေခၽြးပိုထြက္ သျဖင့္ ေရပို ခိ်ဳးဖို႔ေတာ့ လုိလိမ့္မည္။

ေရခ်ိဳးလွ်င္ Baby Soap ဒါမွမဟုတ္ Shampoo ေခၚ ကေလးသံုး ဆပ္ျပာတံုး ၊ ဆပ္ျပာကို လုိက္သံုး လွ်င္ ရမည္လားဟု ေမးတတ္ ၾကသည္။ ပံုမွန္ ကေလးမ်ား အတြက္ ကေတာ့ မိသားစုသံုး လူႀကီး ဆပ္ျပာကို လုိက္သံုး လို႔ ရပါသည္။ ကေလး ဆပ္ျပာမ်ား၏ အဓိက ေကာင္းသည့္ အခ်က္ ကေတာ့ မ်က္လံုးထဲ မေတာ္ တဆ ၀င္လွ်င္ မစပ္တာပါ။

ႏို႔ေပြး၊ ႏွင္းခူ ထူသည့္ ကေလး အတြက္ေတာ့ Hypoallergic ေခၚ အေမႊး န႔ံသာ မပါ၊ ဆိုးေဆး မပါ သည့္ ဆပ္ျပာ ကို သံုးရပါမည္။ အဲဒါေတြကို Wellness မဂၢဇင္းထဲမွာ `ေပြး မဟုတ္ေသာ ႏို႔ေပြး´ အမည္ျဖင့္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ေဆာင္းပါး သက္သက္ ေရးခဲ့ ဖူးပါသည္။

အႏွီးေလာင္တာ

အႏီွး သို႔မဟုတ္ Diapper ေခၚ ေသးခံ ေလာင္တာ တစ္ႏွစ္ေအာက္ အရြယ္ ကတည္းက ႀကံဳေတြ႔ ခဲ့ရသည့္ ျပႆနာပါ.။ တခ်ိဳ႕ ကေလးေတြ စိန္တံုးႀကီး အရြယ္ အထိ သည္ျပႆနာ ဆက္တက္ ေနရ ပါသည္။

ေန႔ခင္းမွာ ရွဴးရွဴးေပါက္ မခ်တတ္ ေတာ့တာ အသက္ ႏွစ္ႏွစ္ ၊ ညမွာ ပါ ေပါက္မခ် တတ္ေတာ့သည့္ အရြယ္က ေလးႏွစ္ပါ။ ေန႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ ညပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အီးအီး ပါမခ် တတ္ေတာ့ တာက သံုးႏွစ္ပါ။

ဒီ အရြယ္ မတိုင္မီ က Diapper ေသးခံ သံုးသံုး မသံုးသံုး ရွဴးရွဴး အီးအီး တို႔ႏွင့္ ကေလး

အသား ထိထိ ေနသည့္ ျပႆနာ ကေတာ့ ရွိေနဦးမွာ ပင္။ တခ်ိဳ႕ ကေလးေတြ အတြက္ အဲဒါက ဘာမွ မသိသာ ေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ ကေလးေတြ အတြက္ ကေတာ့ အေရျပား ေတြ ေလာင္တတ္ ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ အသံုးမ်ားတာ ကေတာ့ ဇင့္ ေအာက္ဆိုဒ္ လိမ္းေပးပါ။ အႏွီး သို႔မဟုတ္ Diapper ေသးခံလဲ တိုင္း ကေလး အီးအီး ၊ ရွဴးရွဴး တို႔ႏွင့္ ထိေတြ႔ ေနက် ေနရာမ်ားကို လိမ္ေပးလွ်င္ သက္သာ ပါသည္။ ဗယ္ဆလင္း အဆီသည္ လိမ္းေပးႏိုင္ ေသာ္လည္း ေလာေလာဆယ္မွာ ေတာ့ ဇင့္ေအာက္ဆိုဒ္ က ေတာ္ေတာ္ ရွာရ လြယ္ပါသည္။

တစ္ခါ တစ္ေလ မွာ အႏွီး ေလာင္ထားတာ နီနီ ရဲရဲ အသားျပင္ေလး က ေပါင္ျခံ အေကြး၊ ရွဴးရွဴး အီအီး မထိႏိုင္ေသာ ေနရာ အထိ တစ္ဆက္တည္း ေလာင္ေနသည့္ အျပင္ အနီျပင္၏ ေဘး ၊ အဆံုးေနရာ မ်ားတြင္ပါ သဲမႈန္ေလးမ်ား ႀကဲပက္လုိက္သလို ဟုိတစ္စက္ ဒီတစ္စက္ အသားေကာင္း ေနရာမ်ား အထိ ပ်ံ႕ႏွ႔ံ ေနပါက Candida ေခၚ မိႈပိုး တစ္မ်ိဳးေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ အဲသလုိ ေတြ႔လွ်င္ Clotrimazole ပါေသာ မိႈပိုး လိမ္းေဆး တစ္မ်ိဳးမ်ိဳး (ေစ်းကြက္ ထဲ တြင္ နာမည္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ရွိပါသည္) ကို တစ္ေန႔ ႏွစ္ခါ တစ္ပတ္ ခန္႔ လိမ္းေပး ရပါသည္။

ေရႊပန္းထိပ္ က အေရျပားေလး ျဖတ္ ဖို႔ လို မလို

ေမြးကင္းစ ကေလး ဘ၀ ကတည္းက ဘာသာေရး အရ ျဖတ္သူေတြ လူမ်ိဳး ဓေလ့ ထံုးစံ အရ ျဖစ္သူေတြ ရွိပါသည္။ က်န္းမာေရး ရႈေထာင့္ က ၾကည့္လွ်င္လည္း အဲသည္ အေရျပားေလး ႏွင့္ ေအာက္က ဂ်ိဳးထိပ္ေလးၾကား အိတ္ေလးလို ျဖစ္ေနေသာ ေနရာေလးမွာ ျဖဴျဖဴ ႏွစ္ႏွစ္ ရွဴးရွဴး ဂ်ိဳး ေတြ Smegma လာကပ္ ေနတတ္ပါသည္။ အဲဒါေတြ ရွိေနလွ်င္ ေရရွည္ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကာေသာအခါ သူ႔ က်န္းမာေရးေရာ၊ သူယူမည့္ ဇနီး က်န္းမာေရး ကိုပါ ထိခိုက္ ႏိုင္ေၾကာင္း ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား သိၾကသည္။

ဒီ ႏိုင္ငံမွာ ေတာ့ ဒါ ပံုမွန္ ျဖတ္ေနက် ကိစၥေတာ့ မဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကေလး ဆရာ၀န္ေတြ ကလည္း အဲသည္ ကိစၥ လာတုိင္ပင္လွ်င္ သေဘာပဲ ဟု ေျပာေလ့ ရွိသည္။
ဆိုလိုတာက အေရျပား ျဖတ္ မျဖတ္က အဓိက မက် ။ သန္႔ရွင္းဖို႔က သာ အဓိကပါ။

သန္႔ရွင္းခ်င္ေတာ့ အေရျပားကို ေနာက္သို႔ ဆြဲလွန္ၿပီး အတြင္းပိုင္းကို ေဆးေၾကာရမည္။ ဆြဲၾကည့္ေတာ့ အေရျပားေလးက ပြင့္မလာ။ အေၾကာင္း က ႏွစ္ခု ရွိေနသည္။ တစ္ခုက အေရျပားထိပ္ က အေပါက္ ေလး က်ဥ္းလြန္းေနသည္။ အဲဒါကို Phymosis ဟုေခၚသည့္ အေပါက္ ေလး က်ဥ္းလြန္း ေနသျဖင့္ ရွဴးရွဴးေပါက္ ရာတြင္ပင္ အခက္ အခဲ ျဖစ္ေနလွ်င္ မေကာင္းပါ။ ျဖတ္သင့္သည္။ တစ္ခါ တစ္ရံ အေပါက္က မက်ဥ္းေသာ္လည္း အေရျပား ႏွင့္ ေအာက္က ဂ်ိဳးေလးၾကား မွာ အရြတ္ေတြ ၊ အခင္ေတြႏွင့္ တြဲေန၍ ဖြင့္ရခက္တတ္သည္။ ဆြဲမဖြင့္ လုိက္ပါႏွင့္ ။ ဖြင့္လိုက္လွ်င္ အေရျပားေလးက ေနာက္ ျပန္လန္ သြားၿပီး ဂ်ိဳးထိပ္ေလး ၏ အရင္း ကို သားေရကြင္း စြပ္သလို ခ်ည္မိသြားပါက ဂိ်ဳးတံထိပ္ေလးကို ေသြးမစီးႏိုင္ ျဖစ္ၿပီး အေရးေပၚ ခြဲစိတ္ရတတ္ပါသည္။ Paraphymosis ဟုေခၚ သည္။ အဲဒါက Phymosis ထက္ ပို၍ အေရးႀကီးသည္။

မ်ားေသာ အားျဖင့္ေတာ့ အဲသည့္ အရြတ္ေတြ၊ အခင္ေတြက ကေလး အသက္ ငါးႏွစ္ေလာက္မွာ အားေပ်ာ့သြားၿပီး အေရျပားေလးက ဖြင့္၍ ရသြားတတ္ပါသည္။ အဲသည္အခါက်မွ တစ္ပတ္ကို ႏွစ္ခါ သံုးခါ ေလာက္ေဆးေပးပါ။ ေဆးၿပီးလွ်င္ အေရျပားကို ျပန္ဆြဲခ် ဖံုးေပးခဲ့ပါ။ ေနာက္မွာ လွန္မထားခဲ့ပါနဲ႔။ လူပ်ိဳေဘာ္ ၀င္ေန လွ်င္ေတာ့ ကေလးက သူ႔ဟာ သူ ေန႔စဥ္ ေဆးရ ပါမည္။ အဲဒါ ကို သင္ေပးပါ။

ငါးႏွစ္ေအာက္မွာ အေရျပားက သူ႔ဟာသူ ပြင့္မလာခင္ မွာေတာ့ အတင္းဆြဲ မဖြင့္ လုိက္ပါနဲ႔။ ေစာေစာက ေျပာသည့္ Paraphymosis ျဖစ္တတ္ ပါသည္။ အဲသည္ အရြယ္မွာေတာ့ ရွဴးရွဴးဂ်ိဳး (Smegma) ဟာ သူ႔ဟာသူ ထြက္လာ တတ္ပါတယ္။ အဲသည့္ အခါ အေရျပား ထိပ္မွာ ျဖဴျဖဴ အႏွစ္ေလးေတြ ေတြ႔ရ၍ မိဘေတြ စိတ္ပူ တတ္ၾက ျပန္သည္။ အဲဒါ ကေတာ့ ပံုမွန္ ပါပဲ။

အဲလို အေရျပားေလး ေတြ နီုျမန္း၍ ေရာင္ေနလွ်င္ Paraphymosis မွာ ေရေႏြး(ၾကက္သီးေႏြးေလာက္) ေလး ထဲမွာ ကေလးကို စိမ္ထိုင္ေစၿပီး ေရွ႕သို႔ ျပန္ဆြဲ ၾကည့္ႏိုင္ ပါသည္။ မရလွ်င္ ဆရာ၀န္ဆီ ျပပါ။

ေတာ္ေတာ္ အေမး မ်ားသည့္ ေမးခြန္း ေတြပါ။

ဒီ ကိစၥကို အရင္ ေဆာင္းပါးေတြ မွာလည္း ကၽြန္ေတာ္ မေရးခဲ့ စဖူး။ တုိက္ဆုိင္ ၍ အရင္ စိန္တံုးႀကီးမ်ား အေၾကာင္းထဲမွာ လာေရးျပ တာပါ။ သည့္ျပင္ အရြယ္ေတြ အတြက္လည္း အသံုးတည့္ ႏိုင္ပါသည္။

စိန္တံုးႀကီးမ်ား အေၾကာင္းလည္း ျပည့္စံု သေလာက္ ေတာ့ ရွိလာၿပီ။ ဘြဲ႔ႀကိဳ ေက်ာင္းသား ဘ၀ ကတည္းက `သြား´ အေၾကာင္း မသင္ခဲ့ ရေသာ ေဒါက္တာရဲ စိန္တံုးႀကီးမ်ား ၏ သြားျပႆနာ အေၾကာင္း ဆက္ေရးသင့္ မေရးသင့္ အလုပ္ နည္းနညး္ပါးေတာ့ နဖူးေပၚ လက္တင္ စဥ္းစားလုိက္ ပါဦး မည္။

စိန္တံုးႀကီး တို႔ က်န္းမာ သက္ရွည္ ေရာဂါ ကင္းၾက ပါေစ။
ဆႏၵမြန္ျဖင့္
ေဒါက္တာရဲ(ကေလး အထူးကု ဆရာ၀န္)

ရင္က်ပ္ ပန္းနာ

Thet Nandar — Tue, 28 Jul 2009 13:29:46 +0000

ရင္က်ပ္ပန္းနာ ဆိုလိုက္တာႏွင့္ 	  ဒီတစ္ေခါက္ မေကြး ျပန္ေရာက္ေတာ့ ပါေမာကၡ၊ ဌာနမွဴး အဆင့္မို႔ အလုပ္ပိုမ်ားလာသည္။ မိသားစုရိွရာ ရန္ကုန္သို႕ ခဏခဏ မျပန္ျဖစ္။ ရန္ကုန္က ေဆးခန္းကိုလည္း သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ထားခဲ့ရသည္။ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းက ဘြဲ႔အားလံုးနီးနီး ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူတူ ရခဲ့ၿပီး အသက္ေတာင္ ၁၃ရက္တည္း ငယ္သည့္ တန္းတူအဆင့္ ဆရာ၀န္ႀကီးပါ။ စိတ္ရွည္တဲ႔ ေနရာမွာ ကိုယ့္ထက္ သာေသးသည္။

ဟုိတစ္ေလာက ရန္ကုန္ ခဏျပန္ရင္း ေဆးခန္းတစ္ရက္ ျပန္ထိုင္ေတာ့ လူနာရွင္ မိဘတစ္ဦးက သူ႔ကေလး ပန္းနာရင္က်ပ္ ေခ်ာင္းဆိုးတာ သူငယ္ခ်င္း ေဆးေပးတာ မေပ်ာက္ဟု ဆိုကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္လာျပသည္။ သူငယ္ခ်င္း တိုက္ထားသည့္ ေဆးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း တုိက္ခ်င္သည့္ ေဆးပါပဲ။ ဘယ္ႏွရက္ တိုက္ၿပီးၿပီလဲဟု ေမးၾကည့္ေတာ့ အံ့ၾသစရာ။ လံုး၀ မတိုက္ရေသးပါတဲ့။ ဘာျဖစ္လို႔ မတိုက္တာလဲဟု ေမးေတာ့ ဆရာ့ သူငယ္ခ်င္းက ကၽြန္မကေလးကို ပန္းနာရိွတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဆးအျပင္းေတြ တိုက္တာကိုးဟု ေျဖသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရင္က်ပ္ ရိွတယ္လို႔ ေျပာဖူးတာပဲ။ အဲဒီေဆး တုိက္ဖူးတာပဲဟု စာအုပ္ကို ေနာက္ျပန္ လွန္ရွာၿပီး ေျပာေတာ့မွ အံ့ၾသရသည္။

အဂၤလိပ္စကားက Asthma ပန္းနာဟု ဘာသာျပန္ျပန္ ရင္က်ပ္ဟု ဘာသာျပန္ျပန္၊ ေလျပြန္ေလးေတြ က်ဥ္းက်ဥ္းသြား၍ ေခ်ာင္းဆိုးၿပီး ေမာေနတတ္သည္ဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။

အဲသည္ နာမည္ကေလး တပ္ရံုႏွင့္ေတာ့ ျပဴးျပဴးျပာျပာ မျဖစ္သင့္ၾကဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္သည္။ ေဆးျပင္းသည္ ဆိုသည့္စကား ဘာမွ အဓိပၸာယ္ မရိွေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ ခဏခဏ ေရးဖူးပါသည္။ ေဆးမတိုက္ဘဲ ထားေတာ့ ေရာဂါကေရာ အႏၱရာယ္ မရိွတာ က်ေနတာပဲ။

ကၽြန္ေတာ္က ျဖည့္ေျပာျပတတ္တာေလး တစ္ခုပါပဲ။

ဒီေရာဂါ ျဖစ္သည့္အခ်ိန္မွာ ေဆးေပးလည္း ခဏသာ ယခုတစ္ေခါက္သာ သက္သာမည္။ ျပန္ျဖစ္တတ္သည္။ ဘယ္ေလာက္တစ္ခါ ျပန္ျဖစ္သည္ ဆိုတာက တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ မတူ။ တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါေလာက္ ျဖစ္တတ္သည့္ ကေလးကေတာ့ ျဖစ္လာလွ်င္ ေဆးေသာက္ လံုေလာက္သည္။ တစ္လတစ္ခါ ျဖစ္ေနလွ်င္ေတာ့ ကာကြယ္ေဆးေတြ မွန္မွန္ရွဴဖို႔ လိုမည္။ လူႀကီး ရင္က်ပ္ေရာဂါႏွင့္ မတူတာကေတာ့ ကေလး ရင္က်ပ္ပန္းနာ ေ၀ဒနာရွင္ ထက္၀က္ခန္႔က လူႀကီးဘ၀အထိ ပါမသြား။ ႀကီးလွ်င္ ေပ်ာက္သြားမည္ဟု အဲသလို ေျပာျပလွ်င္ လက္ခံၾကတာ မ်ားသည္။

ကဲ… ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္။

ေရးဖူးတာ မ်ားေနၿပီးသား သည္ပန္းနာရင္က်ပ္ေရာဂါ ကေလးအေၾကာင္း မေျပာရေသးတာ တခ်ိဳ႕ေတာ့ ျဖည့္စြက္ရေတာ့မည္ ထင္မိ၏။

ကေလးေတြဘာေၾကာင့္ ရင္ခဏခဏက်ပ္

အာဂႏၱဳ ေရာဂါေတြလည္း ရိွသည္။ တစ္ခါက်ပ္ၿပီး ေနာက္ျပန္မက်ပ္ေတာ့တာမ်ိဳး။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အသက္ ႏွစ္ႏွစ္ေအာက္ စိန္တံုးႀကီးမ်ား အရြယ္မွာ ေတြ႔ရတတ္တယ္။

ခဏခဏ ျပန္က်ပ္ေနရင္ေတာ့ ပန္းနာရင္က်ပ္ကို စဥ္းစားရမည္။ ဒါမ်ိဳး မ်ိဳးရိုးလည္း လိုက္ေတာ့လိုက္သည္။ ကူးစက္ေရာဂါေတာ့ မဟုတ္။

ရင္က်ပ္သည့္ ကေလးကို က်ပ္ေစသည့္ အရာေတြကေတာ့

(၁) ဗိုင္းရပ္ပိုး၀င္ျခင္း

(၂) ဓာတ္မတည့္ျခင္း

(၃) ရာသီဥတု

(၄) ေလ့က်င့္ခန္းႏွင့္

(၅) စိတ္လႈပ္ရွားျခင္း တို႔ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

က်ပ္လာလွ်င္ ကေလးက ေခ်ာင္းဆုိးမည္။ ေမာမည္။ ရင္ဘတ္ေအာက္ႏွင့္ နံရိုးၾကားတို႔ ခ်ိဳင့္၀င္ၿပီး အသက္ရွဴရမည္။ တစ္ခါတစ္ေလ တရႊီရႊီ အသံကို ၾကားရမည္။ ေမာတာ သိပ္ဆိုးလာလွ်င္ စကားတစ္ေၾကာင္းျပည့္ေအာင္ မနားဘဲ မေျပာႏိုင္ေတာ့။ အဲသည္အဆင့္က အေရးႀကီးသည္။

ရင္က်ပ္ပန္းနာမွန္း ဘယ္လိုသိ

တစ္ခါက်ပ္တိုင္းေတာ့ ရင္က်ပ္ပန္းနာဟု မသတ္မွတ္။ ေပးသည့္ ေဆးကေတာ့ အဲသည္ ရင္က်ပ္ပန္းနာ ေပ်ာက္ေဆးေတြ ပါပဲ။ အဲဒါေတြႏွင့္ သက္သာ၊ မသက္သာ ေစာင့္ၾကည့္ရမည္။

ႏွစ္ခါက်ပ္လွ်င္ နည္းနည္း သတိထားေတာ့။ ေဆးကေတာ့ သည္ေဆးေတြပါပဲ။

သံုးခါက်ပ္လွ်င္၊ ၿပီးေတာ့ တစ္ျခား အေၾကာင္းရင္း ရွာမရလွ်င္ေတာ့ ဆရာ၀န္က ရင္က်ပ္ပန္းနာဟု သတ္မွတ္ေတာ့မည္။ ဘာမွမလိုပါ။ နားၾကပ္ တစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ သတ္မွတ္ႏိုင္ပါသည္။

ဆရာ၀န္ကိုလည္း စိတ္မဆိုးပါႏွင့္။ ကု၍ မေပ်ာက္ေသာ ေရာဂါႀကီးဟု ေျပာတာမဟုတ္ပါ။ ႀကီးလာလွ်င္ ေပ်ာက္မွာပါ။ သို႔ေသာ္ ႀကီးလာလွ်င္ ေပ်ာက္မေပ်ာက္က ငယ္စဥ္မွာ ထိေရာက္ေသာ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈမ်ား ေစာေစာစီးစီး လုပ္လာခဲ့ပါသလား၊ မလုပ္ခဲ့ဖူးလား အေပၚမွာ တည္မွီ ေနပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ ေစာေစာ စကုခ်င္လို႔ သတ္မွတ္တာပါ။

တန္ေဆးလြန္ေဘးတဲ့။

ကုသမႈကလည္း ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳးေတာ့ ရိွတာအမွန္ပင္။ သို႔ေသာ္ ေရာဂါကလည္း လႊတ္ထားလို႔မရ။ သည္ေတာ့ လူနာကို မွန္မွန္ ျပန္ေခၚၾကည့္၍ ေဆးကိုလုိတိုး ပိုေလွ်ာ့ ခ်ိန္ဆရသည္။ အဲဒါကို step-up နဲ႔ step-down လုပ္သည္ဟု ေခၚသည္။

ဘယ္လို ကုသမွာလဲ

ေဆးက ႏွစ္မ်ိဳး၊ ႏွစ္အုပ္စု ရိွသည္။

ျဖစ္လာလွ်င္ ရင္က်ပ္လွ်င္ ေပးထားေသာ ေဆးအမ်ိဳးအစားႏွင့္ မက်ပ္ေအာင္ ႀကိဳတင္၍ ေပးထားေသာ ကာကြယ္ေဆး အမ်ိဳးအစားတို႔ျဖစ္သည္။ က်ပ္လာလွ်င္ေပးေသာ ေဆးမ်ားကို ေသာက္ေဆးလည္း တိုက္၍ ရသည္။ ရွဴေဆးလည္း ရိွသည္။ ရွဴေဆးက ပိုေကာင္းသည္။ ရွဴေဆးက ပိုေကာင္း၍ ပိုေဘးကင္းသည္။ သို႔ေသာ္ ေစ်းပိုႀကီးသည္။ ကေလးအငယ္မ်ားတြင္ မရွဴတတ္မွာ စိုး၍ အလယ္က ပလတ္စတစ္ ေျပာင္းတစ္ခု ခံရေသးသည္။ အဲသည္ေျပာင္းက ပုိ၍ ေစ်းႀကီးေသးသည္။ ၿပီးေတာ့ စနစ္တက် ရွဴတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးရသည္။ သိပ္က်ပ္သည့္ အခ်ိန္မွာေတာ့ Nebulizer ေခၚ ေရေႏြးေငြ႔ စက္ငယ္ျဖင့္ မႈတ္ေပးရသည္။ ထိေရာက္မႈအား ေကာင္းေသာ္လည္း ေဆးပမာဏက ရွဴေဆး ရိုးရိုးထက္ ၁၀ဆခန္႔မ်ားသည္။ နည္းနည္း က်ပ္ရံုမွ်ျဖင့္ေတာ့ မသံုးသင့္။

ကာကြယ္ေဆးေတြကေတာ့ ရွဴေဆးခ်ည္း သက္သက္ လိုပါပဲ။ ဟုိတုန္းက Ketasma ေခၚ ေသာက္ေဆးတစ္မ်ိဳး ေပၚဖူးသည္။ အႏၲရာယ္ သိပ္မရိွသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ယခုထက္ထိ သံုးေနၾကတုန္းပါပဲ။ Montelukast ကေတာ့ ယခုမွေပၚလာသည္။ ႏုိင္ငံျခားမွာေတာ့ လက္ခံၾကၿပီ။ သည္မွာေတာ့ ယခုမွ စမ္းသပ္ဆဲ ျဖစ္သည္။

ခဏခဏမက်ပ္ေအာင္္

ေဆးႏွင့္ ကာကြယ္ရတာ မ်ားမွာစုိးလွ်င္ က်ပ္ေစသည့္ အေၾကာင္းတရားမ်ားကို ေရွာင္ရမည္။ ဒါကလည္း အျမဲေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ လုပ္သင့္သည္။

(က) ဓာတ္မတည့္ျခင္း နည္းေစဖို႔ ဖုန္မႈန္႔၊ ၀တ္မႈန္၊ ပန္းမႈန္ ေလထဲမွာ မ်ားသည့္ အခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ ျပတင္းတံခါးမ်ား ပိတ္ထးပါ။ ေၾကာင္ေတြ၊ ေခြးေတြ ကေလး အနားမွာ မထားပါႏွင့္။ အိမ္ထဲမွာ ျမင္ရေသာ၊ မျမင္ႏိုင္ေသာ ပိုးမႊား၊ မိႈအစရိွသည့္တို႔ အားလံုး ကင္းစင္ေအာင္ ရွင္းလင္းထားပါ။

(ခ) ဗိုင္းရပ္ပိုးမ၀င္ေစဖို႔ ကေလး၊ လူႀကီးအားလံုး လက္မွန္မွန္ေဆးပါ။ တုပ္ေကြးအျဖစ္ မ်ားေနခ်ိန္တြင္ လူထူထူရိွရာ ေခၚမသြားပါႏွင့္။

(ဂ) ေလ့က်င့္ခန္း ေလ့က်င့္ခန္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္ လုပ္မိပါက က်ပ္တတ္ေသာ ကေလးမ်ိဳး ရိွပါသည္။ ထိုကေလးမ်ားအတြက္ ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ခါနီး ႀကိဳေပးရေသာ ေဆးတခ်ိဳ႕လည္း ရိွပါသည္။ ရွာ၍ ေဆာင္ထားပါ။

(ဃ) အိမ္တြင္းက အေငြ႕တခ်ိဳ႕ စီးကရက္ မီးခိုးက ပိုဆိုးပါသည္။ လူႀကီးက ကေလးအနားမွာ မေသာက္ေတာင္ ေသာက္တတ္သည့္ လူႀကီးကိုယ္မွာ စြဲေနသည့္ အေငြ႕ေၾကာင့္ ကေလးက မၾကာခဏ ရင္က်ပ္တတ္ရံုသာမက နားျပည္ပါ ယိုတတ္သည္။ ကေလး ရိွလွ်င္ေတာ့ ထိုကေလး ရင္က်ပ္ပန္းနာ ရိွရိွမရိွရိွ ေဆးလိပ္ ျဖတ္ပစ္သင့္ပါသည္။ ဆက္ေသာက္ေနေသာ မိဘကို ဘာအမည္ တပ္၍ ဆူပူ ႀကိမ္းေမာင္းရမွန္း ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစား၍ပင္ မရပါ။ ေရေမႊး၊ ေပါင္ဒါႏွင့္ ငါးေၾကာ္သည့္ အနံ႕မ်ားေၾကာင့္လည္း ျဖစ္တတ္ပါေသးသည္။

(င) အေကာင္ပေလာင္ေတြ ပိုးဟပ္ကို ရင္က်ပ္ေရာဂါ၏ နံပါတ္တစ္ တရားခံဟု ေတြ႔ထားၾကသည့္ သုေတသနေတြလည္း ရိွသည္။ ပိုးဟပ္ကက်သည့္ သြားရည္ႏွင့္ မစင္ကုိ မတည့္သူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားသည္။ House dust mite ဟုေခၚေသာ သာမန္မ်က္စိႏွင့္ မျမင္ရသည့္ အင္းဆက္ တစ္မ်ိဳးကလည္း ေတာ္ေတာ္ဆိုးသည္။ သူက လူ႔အေရျပားက ထြက္က်သည့္ အစအနေလးမ်ားကို စား၍ ေနတတ္သည့္ အေကာင္တစ္မ်ိဳးပါ။ အိပ္ရာခင္း၊ ခန္းဆီး၊ ေကာ္ေဇာ၊ ေမြးပြရုပ္ အစရွိသည္တို႔မွာ ေနတတ္ပါသည္။

(စ) မိႈ စြတ္စို ထုိင္းမိႈင္းသည့္ အိမ္တြင္း၊ အိမ္ျပင္ ေနရာမ်ားတြင္ ရိွေနတတ္ေသာ မိႈမ်ားသည္လည္း ရင္က်ပ္ေစပါသည္။

(ဆ) တိရစၧာန္ ေခြးေတြ ေၾကာင္ေတြေၾကာင့္ ရင္က်ပ္တတ္ေသာ ကေလးေတြလည္း ရိွပါသည္။

ေကာင္းတာကေတာ့ ေအာက္က အခ်က္ေလးေတြကို လိုက္နာပါ။

၁။ ထမင္းစားခန္းနဲ႔ မီးဖိုေခ်ာင္မွာပဲ အစားအစာ စားၾကပါ။

၂။ ေရခဲေသတၱာထဲ ထည့္ရန္ မလိုေသာ အစားစာမ်ားကို လံုျခံဳ တင္းၾကပ္စြာ ဖံုးအုပ္ထားပါ။

၃။ အမိႈက္ေန႔စဥ္စြန္႔ပစ္ပါ။

၄။ စားပြဲ၊ ဗီရို၊ ေကာင္တာမ်ား မွန္မွန္သန္႔စင္ပါ။

၅။ နံရံ အက္ေၾကာင္း ကြဲေၾကာင္းမ်ား မွန္မွန္ျပဳျပင္ပါ။

၆။ သစ္သား ၾကမ္းျပင္မ်ားကို အ၀တ္စိုျဖင့္ မွန္မွန္သုတ္ပါ။ (ပိုးသတ္ေဆးအခ်ိဳ႕ တည့္ႏိုင္ပါသည္။)

၇။ ဖုန္မႈန္႔မ်ား အ၀တ္စိုျဖင့္ မွန္မွန္သုတ္ပါ။

၈။ ေကာ္ေဇာကို ဖုန္စုပ္စက္ျဖင့္ မွန္မွန္စုပ္ေပးပါ။ မလုပ္ႏိုင္လွ်င္ ေကာ္ေဇာ မထားပါႏွင့္။

၉။ အိပ္ရာခင္း၊ ေခါင္းအံုးစြပ္၊ ေစာင္မ်ား မွန္မွန္ျပဳတ္ေလွ်ာ္ပါ။

၁၀။ အမႈန္ ခိုေအာင္းႏိုင္ေသာ ပစၥည္းမ်ား ရွင္းပစ္ပါ။ (ေမြးပြအရုပ္၊ ဆုတံဆိပ္… စသည္) ေရေဆး၍ ရေသာ အရုပ္မ်ားသာ ၀ယ္ေပး၍ မွန္မွန္ ေဆးေၾကာပါ။

၁၁။ အိမ္ကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေျခာက္ေသြ႔ေစပါ။(ေနေရာင္ ၀င္ပါေစ)

၁၂။ ေဆးလိပ္ မေသာက္ပါႏွင့္။ (မိဘ ေဆးလိပ္ေသာက္လွ်င္ ရင္က်ပ္ မျဖစ္ေသးေသာ ကေလးပင္လွ်င္ ရင္က်ပ္ပန္းနာ ျဖစ္ရန္ အခြင့္အလမ္း ႏွစ္ဆ ရိွပါသည္)

၁၃။ တိရစၧာန္မ်ားႏွင့္ ကေလး တစ္ေနရာတည္း မေနရပါ။ တစ္လွည့္စီလည္း မေနရပါ။ ကေလးေနေနက် ေနရာကို တိရစၧာန္မလာေစရပါ။

၁၄။ ႏိုင္ငံျခားမွာေတာ့ အမႈန္အမႊား မကပ္ႏိုင္ေအာင္ ဖံုးအုပ္ ကာကြယ္ေသာ အစြပ္မ်ား၊ ရင္က်ပ္ပန္းနာ ေရာဂါသည္ ကေလးရိွေသာ အိမ္မ်ားအတြက္ သီးျခား ဒီဇိုင္းလုပ္ ထုတ္လုပ္သည္ဟု ၾကားဖူးသည္။ ဒီမွာေတာ့ မေတြ႕ေသးပါ။ စိန္တုံးႀကီးတို႔ ရင္က်ပ္ပန္းနာေဘး ကင္းေ၀းၾကပါေစ။

ေဒါက္တာရဲ(ကေလးအထူးကုဆရာ၀န္)

source : Perfect Magazine

တြတ္ပီ

Thet Nandar — Mon, 06 Jul 2009 16:51:50 +0000

၀ိညာဥ္သစ္ ၀ပ္ဆုိဒ္မွ သြားယူလာသည္။ တြတ္ပီကာတြန္း ဖတ္ရတာ သေဘာက်လုိ႕ေလ ….

Acer keyboard locked

Thet Nandar — Thu, 14 May 2009 08:13:28 +0000

Acer Laptop Key board မွာ ရုိက္လုိက္တုိင္း U – 4,I – 5, O – 6, P -,J – 1,K – 2, L – 3, etc … number ေတြ ေပၚေနလုိ႕ laptop keyboard မသံုးျဖစ္ေတာ့ပဲ ရုိးရုိး ubs key board ပဲ သံုးေနတာ ၾကာပီ။ ဒီေန႕ေတာ့ google မွာ ရွာၾကည့္အံုးမွ ဆုိပီး ရွာၾကည့္လုိက္တာ။ ကုိယ္လုိမ်ဳိး ျဖစ္ေနတဲ႕ လူက help.com မွာ ေမးထားတာ သြားေတြ႕လုိက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပသြားတယ္။ thank you ပါ google ရယ္။

lap top key board က Fn key & F11 @ Num Lk ကုိ တၿပိဳင္နက္ ႏွိပ္ပီး သံုးလုိက္ရင္ ေစာပုိင္းက number ေတြ မေပၚေတာ့ပဲ J K L ျပန္ေပၚလာတယ္။

ျဖစ္ရမယ္ေလ။ အဲဒီရက္ပုိင္းေတြက သားသား toddler online game ကုိ ေဆာ့ေတာ့ press any key ဆုိေတာ့ ကီးဘုတ္ကုိ တျဖန္းျဖန္းနဲ႕ ခ်ေတာ့တာေပါ႔။ အဲဒီမွာ lock က်သြားတာ ေနမွာ။ ကူညီေပးခဲ႕တဲ႕ web site link က ဒီေနရာမွာ ….

ခံယူခ်က္

Thet Nandar — Sun, 10 May 2009 12:15:00 +0000

Fwd Mail ထဲက သိမ္းထားခ်င္တဲ႕ မွတ္ဖြယ္ရာရာေလးေတြပါလုိ႕ သိမ္းထားလုိက္ျပန္ပါပီ။ ဘယ္သူေရးထားတယ္ဆုိတာ မပါလုိ႕ ဘယ္သူမွန္းကုိ မသိပါဘူး။

၁) သံပရာပင္

သစ္ပင္တစ္ပင္ေရွ႕ ကိုယ္အျမဲျဖတ္တယ္။ အဲဒီသစ္ပင္မွာ တစ္ျခားသစ္ပင္လိုပဲ
စိမ္းစိုတဲ့ သစ္ရြက္ေတြရွိတယ္။ ပန္းပြင့္ေတြရွိတယ္။ အဲဒီသစ္ပင္က ကိုယ့္အတြက္
ဘာမွမထူးျခားလို႔ သတိမထားခဲ့မိဘူး။ ဒါေပမယ့္ တစ္ရက္မွာ အဲဒီသစ္ပင္ေရွ႕
ကိုယ္ရုတ္တရက္ ရပ္လိုက္မိတယ္။ မရည္ရြယ္ဘဲ အပင္ေပၚက အရြက္တစ္ရြက္ကို ဆိတ္ျပီး
ေခ်မြၾကည့္တယ္။ တခဏအတြင္း သင္းပ်ံ႔တဲ့ ရနံ႔တစ္ခု ေလထဲ လြင့္ဝဲလာခဲ့တယ္။
ေမႊးၾကိဳင္တဲ့ရနံ႔ကို
ကိုယ္ရႈရွဳိက္မိျပီး ဒီသစ္ပင္ဟာ သံပရာ(ေရွာက္)ပင္ ဆိုတာ ကိုယ္သိလိုက္တယ္။
ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ေလထုမွာ
သံပရာရနံ႔က သင္းပ်ံ႕ေမႊးၾကိဳင္ေနခဲ့တယ္။ ေနာင္ေနာက္ သစ္ပင္ေရွ႕ ကိုယ္ျဖတ္တိုင္း
အဲဒီသစ္ပင္က အရင္ကလို ကိုယ့္အတြက္ အဓိပၸါယ္မဲ့ မေနခဲ့ေတာ့ဘူး။

သံပရာပင္ကို ခ်ည္းကပ္သလိုမ်ဳိး အရင္က ကိုယ္တကယ္ မသိ၊ နားမလည္ခဲ့တဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြကို ခ်ည္းကပ္ပါ။ သူတို႔ဆီကေန ေမႊးၾကိဳင္တဲ့ရနံ႔ေတြ
ထြက္လာႏိုင္ျပီး ကိုယ္တို႔ၾကားမွာ လြင့္ဝဲႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

(၂) ေကာ္ဖီ

မနက္အိပ္ရာထတိုင္း ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္က ကိုယ့္အတြက္ မရွိမျဖစ္ပါ။ ေကာ္ဖီေတြ
လည္ေခ်ာင္းတစ္ေလွ်ာက္ စီးဆင္းသြားမွ ကိုယ့္ဦးေႏွာက္ေတြ ၾကည္လင္လာတယ္။

ေကာ္ဖီေသာက္သလိုပဲ…..
ခါးသီးတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳ၊ အခက္အခဲေတြနဲ႔ ၾကံဳခဲ့ဖူးမွ ကိုယ့္အေတြးေတြ
ၾကည္လင္လာႏိုင္တယ္။ အမွားအမွန္ ခဲြျခားလာႏိုင္တယ္။ စိတ္ထိခိုက္
နာက်င္ခံစားဖူးမွ ၾကံ့ခိုင္မႈကို သင္ယူႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္
ထိခိုက္နာက်င္ခဲ့သမွ်ကုိ အထက္တန္း ေကာ္ဖီမႈန္႔လို႔ သတ္မွတ္ျပီး
စဥ္းစားဆင္ေျခဥာဏ္ဆိုတဲ့ ေရပူပူထဲ ထည့္ေဖ်ာ္လိုက္ပါ။ အဲဒီေကာ္ဖီခါးနဲ႔
ကိုယ့္ဦးေႏွာက္၊ ကိုယ့္အေတြးအိမ္ကို ၾကည္လင္ပါေစ။

(၃) ေရေမႊး

ကိုယ္ဟာ ေရေမႊးတစ္ပုလင္း ဆိုပါစို႔။ ဘယ္လိုေရေမႊးနံ႔မ်ဳိး ျဖစ္ခ်င္သလဲ?
ခပ္သင္းသင္းရနံ?
လတ္ဆတ္ၾကည္လင္တဲ့ ရနံ႔?
စဲြမက္ျငိတြယ္တဲ့ရနံ႔?
ဒါမွမဟုတ္ စူးရွတဲ့ရနံ႔?
ဘယ္လိုရနံ႔မ်ဳိးကို ကိုယ္ၾကိဳက္သလဲ? ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေဖာ္စပ္သူ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။
သိမ္ေမြ႔ႏူးညံ့တဲ့ ရနံ႔ထဲ ရြတ္ေနာက္ေနာက္ ရနံ႔ေရာထည့္မလား?
ေပါ့ေပါ့ပါးပါးရနံ႔ကို ေန႔လယ္သံုးျပီး လွ်ဳိ႕ဝွက္တဲ့ရနံ႔ကို ညမွာသံုးမလား?

လူ႔ဘဝကလည္း ေရေမႊးပုလင္းလိုပဲ..
ေရေမႊးရဲ႕ ထူးျခားခ်က္က ေဖာ္စပ္သူရဲ႕ လက္ထဲမွာရွိသလို ကိုယ့္ရဲ႕ အက်င့္စရိုက္က
ကိုယ့္လက္ထဲမွာပဲ ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္သေဘာထားေတြကို လူေတြအေပၚ
လတ္ဆတ္ၾကည္လင္၊ စဲြမက္ေအာင္ ေကာင္းေကာင္းေဖာ္စပ္ (ျပဳျပင္)သင့္တယ္။
လူေတြႏွစ္သက္တဲ့
ေရေမႊးတစ္ပုလင္းျဖစ္ေအာင္ ေနထိုင္သင့္တယ္။

(၄) ေခါင္းေလွ်ာ္

သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာတဲ့ဒီမိုးေၾကာင့္ အခ်ိန္အေတာ္ လင့္ခဲ့ရတယ္။
အဝတ္အစားေတြလည္း မေျခာက္ေသးဘူး။ စိတ္လည္း စိုထိုင္းလို႔….

လာ…. စိတ္လန္းဆန္းတဲ့ နည္းတစ္ခု ေျပာျပမယ္….

ေရေႏြးတစ္ဇလံုထည့္ျပီး ေခါင္းေလွ်ာ္ပါ။ ေခါင္းထဲက စိတ္မခ်မ္းေျမ့စရာေတြကို
အျဖဴေရာင္ အျမဳပ္ျဖစ္ေအာင္ ေလွ်ာ္ဖြပ္လိုက္ပါ။ ျပီးေတာ့ ေရေႏြးနဲ႔
ေဆးခ်လိုက္ပါ။ စိတ္ကို ကပ္ကပ္စီးစီးျဖစ္ေစတဲ့ အရာေတြ ေရေတြကတစ္ဆင့္၊ ေရေျမာင္း၊
ေရေခ်ာင္းထဲ စီးဆင္းသြားပါေစ… အဲဒီေနာက္ ျပတင္းေပါက္ေဘးမွာ ထိုင္ျပီး
သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း ျဖစ္သြားျပီျဖစ္တဲ့ ေခါင္းကို ျဖီးလိုက္ပါ။
ေခါင္းသားကေနတစ္ဆင့္
ဦးေႏွာက္ထဲက အေတြးေတြပါ သန္႔ရွင္းၾကည္လင္သြားျပီ ျဖစ္ေၾကာင့္
သင္ခံစားမိလိမ့္မယ္။

(၅) ေရေႏြးၾကမ္း

အဲဒီေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္က မေသာက္ဘဲ ၾကာၾကာထားလို႔ ေအးသြားခဲ့ျပီ။ ေအးစက္တဲ့
ေရေႏြးၾကမ္းမွာ ေမႊးၾကိဳင္တဲ့ လက္ဖက္ေျခာက္နံ႔ မရွိေတာ့ဘူး။ ေရေႏြးအိုး
သံေခ်းနံ႔ပဲ ရေတာ့တယ္။ အဲဒီလို ေအးစက္တဲ့ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္ကို
ကိုယ္ေသာက္ခ်င္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။

အဲဒီလိုပဲ အသည္းႏွလံုးတစ္ခု ၾကာၾကာလွ်စ္လွ်ဴရွဴခံရရင္ တေျဖးေျဖး
ေအးစက္သြားတတ္တယ္။ ေအးစက္တဲ့ ႏွလံုးသားတစ္ခု ျပန္ေႏြးေထြးဖို႔က ခက္တယ္။
ျပန္ေႏြးေထြးခဲ့သည္ထားဦး အရင္ကလိုၾကင္နာတဲ့ ႏွလံုးသားတစ္ခု မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

ေအးစက္သြားတ့ဲ အေျခအေန၊ ဆက္ဆံမႈတစ္ခု နဂိုအတိုင္း ျပန္ျဖစ္ဖို႔
လုပ္လို႔ရႏိုင္မလား?

ျပန္ျဖစ္ခ်င္ရင္ အသစ္ကေနပဲ ျပန္စလို႔ ရႏိုင္ေတာ့မယ္။ စိတ္သေဘာထားအသစ္၊
အက်င့္စရိုက္အသစ္နဲ႔ ႏွစ္ဦးၾကားက ဆက္ဆံမႈအသစ္တစ္ခုကို စတင္ရလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္
သူ႔ႏွလံုးသားကို ကိုင္လႈပ္ႏိုင္၊ မလႈပ္ႏိုင္ မေသခ်ာလွဘူး။

ေအးစက္တဲ့ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္အိုးလံုးကို သြန္ျပီး .. .. အသစ္ထပ္လဲလိုက္သလိုေပါ့။

(၆) ေမ့ေလ်ာ့

တစ္ခါတေလ ေမ့ေလ်ာ့တာက ကိုယ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ သယ္ေဆာင္လာေပးတယ္။

ဘယ္အခ်ိန္မွာ သယ္ေဆာင္ေပးႏိုင္သလဲ?

တစ္ေယာက္ေယာက္က ကိုယ့္ကို ထိခိုက္နာက်င္ေအာင္ လုပ္တဲ့အခ်ိန္..
အဲဒီနာက်င္ျခင္းေတြကို ေမ့ထားလိုက္ပါ။ ကိုယ့္ကို ထိခိုက္နာက်င္ေအာင္ လုပ္သူက
ကိုယ့္ကို မလိုမုန္းထားလို႔ျဖစ္တယ္။ အဲဒီထိခိုက္တာကို စိတ္ထဲထားျပီး
တေျမ့ေျမ့ခံစားေနတာက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ႏွိပ္စက္ေနတာျဖစ္တယ္။ သူက
ကိုယ့္ကိုထိခိုက္နာက်င္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ျပီပဲ ဘာျဖစ္လို႔ အဲဒီနာက်င္တာကို
စိတ္ထဲထားျပီး သူကိုယ့္အေပၚ ျပဳမႈခဲ့တာကို တသသနဲ႔ ခံစားေနဦးမလဲ!

ဒါေၾကာင့္ မွတ္ဥာဏ္မေကာင္းသူက တစ္ျခားလူထက္ ပိုေပ်ာ္ရႊင္ၾကသလို
လူမ်ားတြန္းတိုင္းလဲသူ မဟုတ္ခဲ့ဘူး။

(၇) ၾကည့္မွန္

ၾကည့္မွန္က ကိုယ္နဲ႔ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းလား? ရန္သူလား?

မွန္ကိုၾကည့္တဲ့အခ်ိန္ ကိုယ့္ကို ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္လို႔ ထင္လား?
ရြံ႔မုန္းစရာေကာင္းတယ္လို႔ ထင္လား? မွန္တစ္ခ်ပ္ကို ယူျပီး ေသခ်ာၾကည့္ပါ။
ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕အလွဆံုးအျပံဳးကို ျပံဳးျပီး မွန္ထဲကအရိပ္ကို “နင္အရမ္းလွတယ္၊
နင္ယံုၾကည္မႈရွိတယ္။ စိတ္မပူပါနဲ႔… အရာအားလံုးကို ဒီေန႔မွာ အဆင္ေျပေျပ
ေက်ာ္ျဖတ္မယ္” လို႔ ေျပာပါ။
တကယ္ပဲ.. ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႏွစ္သက္ရင္ ဘယ္အရာမွ ခက္ခဲတယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။

** Fwd Mail
** Pic From Google

ကေလးက်န္းမာေရးစာေစာင္

Thet Nandar — Sat, 09 May 2009 00:18:21 +0000

အသက္ ၆ လအထိမျဖစ္မေနမိခင္ႏို႔တိုက္ပါ . . .

ယေန႔အခ်ိန္တြင္ကေလးငယ္မ်ားအား ၆ လအထိ မိခင္ႏို႔တစ္မ်ိဳးတည္းသာတိုက္ေကၽြးရန္ က်န္းမာေရး၀န္ထမ္းမ်ားက တိုက္တြန္းလ်က္ရိွသည္။ မိခင္ႏို႔ရည္တိုက္ေကၽြးျခင္းသည္ အက်ိဳးထူး ၇ ရပ္ကိုရရိွေစႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

(၁) ပဋိဇီ၀ပစၥည္းမ်ား

ပဋိဇီ၀ပစၥည္းမ်ားသည္ ခႏၶာကိုယ္အတြက္လက္နက္အင္အားမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ မိခင္ႏို႔ရည္တြင္ပဋိဇီ၀ပစၥည္းမ်ား (အင္တီေဘာ္ဒီမ်ား Antibodies) အမ်ားအျပားပါ၀င္သည္။ ကေလးငယ္အတြက္ခုခံစြမ္းအားစနစ္ကိုေကာင္းမြန္ေစၿပီး ေရာဂါမ်ားစြာကိုကာကြယ္ေပးႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

(၂) သံေယာဇဥ္ႀကိဳး

မိခင္ႏို႔ရည္ကိုတိုက္ေကၽြးျခင္းသည္ မိခင္ႏွင့္ကေလးငယ္ၾကားသံေယာဇဥ္ႀကိဳးကိုခို္င္ျမဲေစသည္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာရင္းႏွီးမႈကိုျဖစ္ေပၚေစပါသည္။

(၃) လြယ္ကူအဆင္ေျပျခင္း

မိခင္ႏို႔ရည္သည္အခ်ိန္အခါမေရြး အလြယ္တကူတိုက္ေကၽြးႏိုင္သည္။ အလုပ္မမ်ား၊ အခ်ိန္မကုန္၊ လူမပင္ပန္းဘဲရရိွႏိုင္သည္။ တိုက္ေကၽြးရာတြင္အေကာင္းဆံုး၊ အသင့္ေတာ္ဆံုးအေနအထားရိွေနသည္။

(၄) အစာေခ်လြယ္ျခင္း

ကေလးငယ္၏အစာလမ္းေၾကာင္းသည္ မိခင္ႏို႔ရည္တြင္ပါေသာအစာအဟာရမ်ားကို အလြယ္တကူ ေခ်ဖ်က္စုပ္ယူႏိုင္စြမ္းရိွသည္။

(၅) ၪာဏ္ရည္ပိုမိုေကာင္းမြန္ေစျခင္း

ကေလးငယ္မ်ားသည္မိခင္ႏို႔ရည္ေသာက္သံုးျခင္းျဖင့္ ဦးေႏွာက္ဖြံ႕ျဖိဳးမႈကိုေကာင္းေစၿပီး ၪာဏ္ရည္ ဖြံ႕ျဖိဳးမႈကိုအားေပးပါသည္။

(၆) ေငြေၾကးသက္သာျခင္း

မိခင္ႏို႔ရည္သည္ေငြေၾကးကုန္စရာမလိုဘဲ တိုက္ေကၽြးႏိုင္သည့္ကေလးငယ္အတြက္ အေကာင္းဆံုး အာဟာရျဖစ္ပါသည္။

(၇) မိခင္၏အလွအပ

ႏို႔တိုက္မိခင္မ်ားသည္သားသမီးေမြးဖြားၿပီးေနာက္ မူလအခ်ိဳးအစားက်နလွပါေသာ ကိုယ္ခႏၶာကို ျပန္လည္ရရိွႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

Ref: Family Health (No-98)
အိ (ေဆး – ၁)

သားသားလားမီးမီးလားခြဲျခားယံုၾကည္ခ်က္ ၉ ခ်က္ . . .

၁။ အာထရာေဆာင္း ရိုက္ျပီး သားသားလား၊ မီးမီးလားဆိုတာကို ခြဲျခားေလ့ရွိပါတယ္။ ကိုယ္၀န္ ( ၁၈ – ၂၀ )ပတ္တြင္က်ားမလိင္အဂႍါၾကည္႔၍
ခြဲျခားေသာ္လည္းရာႏႈန္းျပည္႔မွန္ကန္မႈေတာ႔မရွိပါ။

၂။ အာထရာေဆာင္းရိုက္ေပးသူသည္အထူးသျဖင့္ သားသားေလး၏က်ားလိင္အဂႍါကုိၾကည္႔ကာ အဓိကဆံုးျဖတ္ေပးၾကေပမယ့္သေႏၶသားအေန
အထားေျပာင္းလဲသြားတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မွားယြင္းႏိုင္ပါတယ္။

၃။ မာမီတို႔ကိုယ္၀န္ရွိစဥ္မွာ စိတ္ေျပာင္းစိတ္လြဲမ်ားျပားေနရင္ မီးမီးေလးျဖစ္ဖို႔မ်ားပါတယ္။

၄။ မာမီတို႔ရဲ႕ဗိုက္ကလံုးေနမယ္ဆိုရင္ မီးမီးေလးျဖစ္ႏိုင္ျပီး၊ ခၽြန္ေနမယ္ဆိုရင္သားသားေလးျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

၅။ ကိုယ္၀န္ရွိစဥ္မွာမာမီတို႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာျပည့္လာျပီးေဖာင္းအစ္ေနမယ္ဆိုရင္ မီးမီးေလးျဖစ္မယ္။

၆။ အကယ္၍သေႏၶသားႏွလံုးခုန္သံ ျမန္ခဲ့လ်ွင္မီးမီးေလးျဖစ္ျပီးေႏွးခဲ့လ်ွင္သားသားျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႕ ဆိုၾကေပမယ့္ဒါကသိပ္ျပီးမွန္ကန္ တိက်မႈမရွိ
ပါဘူး။
၇။ ေရွးရိုးဇြန္းနဲ႔ခက္ရင္း ယံုၾကည္မႈတစ္ခုရွိပါတယ္။ ဇြန္းနဲ႔ခက္ရင္းကိုေနရာတစ္ေနရာစီမွာခြဲထားပါ။ ကိုယ္၀န္နဲ႔မာမီကခက္ရင္းကိုအရင္ဦးဆံုး
ကိုင္မယ္ဆိုရင္မာမီ့ဗိုက္ထဲမွာ သားသားေလးျဖစ္ႏိုင္တယ္။

၈။ မာမီ့ရဲ႕ေလာ့ကတ္ပါဆြဲၾကိဳးကို လႊဲယမ္းခိုင္းပါကအေရွ႕ေနာက္ကိုသာ လႊဲယမ္းေနမယ္ဆိုရင္သားသားေလးျဖစ္ျပီး စက္၀ိုင္းသ႑ာန္ေ၀ွ႔ယမ္း
ေနခဲ့ရင္မီးမီးေလးျဖစ္မယ္။

၉။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ Drano ရဲ႕ လွည့္စားမႈတစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္မာမီ့ကို ဆီးခံခြက္နဲ႔ဆီးသြားခိုင္းပါ။ ယင္းခြက္ထဲကို Drano
တစ္ဇြန္းထည္႔လိုက္ပါ။ အျပာေရာင္ေျပာင္းရင္ သားသားေလး ျဖစ္ျပီး ပန္းေရာင္ေျပာင္းသြားရင္ မီးမီးေလးျဖစ္ပါတယ္။

ဒီအခ်က္ေတြဟာအားလံုးမွန္ကန္တယ္လို႕ ယူဆလို႔မရဘူး။ ေပ်ာ္ရႊင္စြာရယ္ပြဲဖြဲ႕ျပီးမွစမ္းသပ္ၾကတာပါ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြမွာလည္း
ယူဆမႈရွိတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုရင္ သစ္ရြက္ခူးခိုင္းျပီး အညွာပါရင္ ေယာက္်ားေလးယူဆျပီး၊ မက်ည္းေစ့ ၾသဇာေစ့ေလးေတြ ေရတြက္ခိုင္းပါက စံုျဖစ္
လ်ွင္သားသား၊ မျဖစ္လ်ွင္ မီးမီးေလးလု႔ ယူဆထားပါတယ္။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ မိခင္တစ္ေယာက္အလွေတြျပင္ႏုပ်ိဳလွပလာရင္ မီးမီးေလး၊ ရုပ္ရည္
ၾကမ္းတမ္းလာလွ်င္ သားသားေလးလို႔ယူဆတာမ်ိဳးလည္းရွိၾကပါတယ္။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္စဥ္ သစ္သီးေတြခ်ဥ္ျခင္းတပ္တဲ့အခါမွာ ေယာက္်ားေလး
လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ကဲ မာမီတို႔လည္းအေပ်ာ္သေဘာထားျပီး စမ္းသပ္ၾကည့္ၾကပါလား။

ျမင္းမိုရ္ခ်မ္းေျမ႕ Ref:Preg. & Birth Future Health

သားသမီးကေလးမ်ားရဲ႕ စိတ္ေနသေဘာထား . . .

အိမ္ေထာင္တစ္ခုတြင္သားသမီးမ်ားဟာ တစ္ဦးတည္းေသာသား၊ သားဦး၊ အေထြးဆံုး၊ အလတ္ စသျဖင့္ရွိရာ သူတို႔တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး
စိတ္ေနသေဘာထားျခင္း မတူညီတတ္ၾကပါ။ သူတို႔ရဲ႕စိတ္ေနသေဘာထား ကြဲျပားၾကပံုကိုေဖာ္ျပရေသာ္ . . .

(က) တစ္ဦးတည္းေသာ သား၊သမီး
တစ္ဦးတည္းေသာသားမွာ အျပိဳင္အဆိုင္မရွိတဲ့အတြက္ျပီးျပည့္စံု ျပိဳင္ဘက္မရွိဟု မိမိဘာသာစိတ္ေက်နပ္မႈ ရွိေသာ္လည္း၊ တစ္ကိုယ္
ေကာင္းဆန္တတ္ပါတယ္။ တစ္ဦးတည္းေသာသမီးေတြကေတာ့ ဖခင္ရဲ႕အရည္အျခင္းေတြကို အားက်ျပီးယွဥ္ျပိဳင္လိုစိတ္္ရွိကာထင္ေပၚေက်ာ္ၾကား
လိုၾကပါတယ္။
(ခ) သားၾကီး၊ သမီးၾကီး
သားၾကီး၊ သမီးၾကီးေတြဟာ ၾသဇာေပးတတ္တဲ့သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ သမီးၾကီးေတြမွာ ေစ့စပ္ေသခ်ာသူျဖစ္ျပီး အငယ္ေတြအေပၚမွာမိခင္
သဖြယ္ေစာင့္ေရွာက္တတ္သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေမြးခ်င္းထဲမွာ မိန္းကေလးေတြမပါတဲ့ သားၾကီးျဖစ္သူေတြက သမီးၾကီးေတြလုပ္တတ္္တဲ့ အလုပ္ကို
မလုပ္ႏိုင္ဘဲမိန္းမေတြနဲ႔ေတြ႕လွ်င္ ရွက္တတ္သူေတြျဖစ္ပါတယ္။
(ဂ) သားေထြး၊ သမီးေထြး
သူတို႔ဟာ မိဘေတြကဲ့သို႔အျခားေမြးခ်င္းေတြ အေပၚမွာျပဳမူႏိုင္သူေတြမဟုတ္ပါ။ သားေထြးေယာက္်ားေလးေတြက မိသားစု၀င္ေတြမွာ ပိုမို
ႏြဲ႕ေႏွာင္းခၽြဲတတ္ျပီး ၾကိဳးစားလိုစိတ္မရွိ၊ ေရသာခိုစိတ္သာရွိ၍ အရာရာအေပၚမွာ အေသးစိတ္ စိတ္မ၀င္စားတတ္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ သမီးေထြး
ေတြကေတာ့ ပိုမိုအမွီအခိုကင္းလိုၾကေသာ္လည္း သူတို႔ကို အုပ္ထိန္းမႈေပးရန္လိုအပ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ အမ်ိဳးသမီးစိတ္ပိုရွိေသာ္လည္းအလို
လိုက္ခံရ၍ ပ်က္စီးလြယ္တတ္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
( ယ) အလယ္အလတ္ကေလးမ်ား
အလတ္ေတြဟာ အရာရာကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ စိတ္၀င္စားတတ္ျပီး ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္ေတြအၾကား ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားလိုသူေတြ
ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အမ်ားတကာ ဂရုစိုက္မႈခံရေအာင္ယွဥ္ျပိဳင္ၾကရင္း ေယာက္်ားေလးသားလတ္ေတြဟာ နိမ့္က်တဲ့စိတ္ကို ခံစားရျပီးသမီး
လတ္ေတြအဖို႔ လိုခ်င္မႈေတြမ်ားလာတတ္ပါတယ္။

ဘာသာျပန္ – KMH – 86 Health Digest Vol-3, No-20

ငုိေနတဲ့ကေလး တိတ္သြားေအာင္ ဘယ္လုိေခ်ာ့မလဲ . . .

အကယ္၍ ႏုိ႔စုိ႔ကေလးတစ္ေယာက္ငုိပါက သူ႕ကိုအငုိတိတ္သြားေအာင္ ဘယ္လုိေခ်ာ့မလဲ၊ ကေလးေတြက လူၾကီးေတြကုိ သူတုိ႔လုိခ်င္တာကုိ ေျပာမျပတတ္တာမုိ႔၊ ငုိေနတဲ့ကေလးတစ္ေယာက္ တိတ္သြားေအာင္လုပ္ဖုိ႔ဆုိတာ လြယ္မလုိနဲ႔ခက္ေနတတ္ပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္လည္းအၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ ငုိေနတဲ့ကေလးေတြဟာ အသံ ဒါမွမဟုတ္ ခႏၶာကိုယ္ကုိ ပြတ္တုိက္ပုတ္ေပးျခင္းကုိ ႏွစ္သက္တတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္-
(၁) ကေလးငယ္ကို လက္နဲ႔ေပြ႕ခ်ီျပီး လက္လဲႊလႈပ္ေပးျပီး ေခ်ာ့ျမွဴပါ။ ဒါမွမဟုတ္ ပုခက္ထဲထည့္ ျပီးလႊဲေပးကာ ေခ်ာ့ျမွဴပါ။
(၂) ကေလးငယ္ကုိ ေပြ႕ခ်ီထားျပီး လမ္းေလွ်ာက္ပါ။ ဒါမွမဟုတ္ စည္းခ်က္၀ါးခ်က္ညီညီကပါ။ ဒါမွ ကေလးငယ္ဟာ သူ႔အေမ ၀မ္းဗုိက္
သားအိမ္ထဲမွာေနခဲ့ရစဥ္က သားအိမ္အတြင္း ေရျမႊာအရည္ေတြအၾကား ျငိမ့္ျငိမ့္ကေလးေနခဲ့ရတာကို ျပန္လည္အမွတ္ရကာ အငုိတိတ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
(၃) လက္ထဲမွာေပြ႕ခ်ီထားျပီး ဒါမွမဟုတ္ ပုခက္ထဲမွာထည့္ထားျပီး တင္ပါးကေလးကုိလက္ႏွင့္ ပုတ္ကာ ေခ်ာ့ျမွဴပါ။
(၄) ကေလးအား ပုခက္တြန္းလွည္းထဲ ထည့္ထားျပီး သူ႕ေဘးမွ ပတ္ပတ္လည္ လမ္းေလွ်ာက္ျပီး ေခ်ာ့ျမွဴပါ။
(၅) ကားေပၚတင္၍ ကားတစ္ပတ္စီးျပီး ေခ်ာ့ပါ။ ဒါမွမဟုတ္ ပုခက္တြန္းလွည္းထဲ ထည့္ျပီး တစ္ပတ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ တြန္းေပးလုိက္ပါ။
(၆) သာယာျငိမ့္ေညာင္းတဲ့ သီခ်င္းဂီတသံကို ညင္ညင္သာသာ ဖြင့္ေပးထားပါ။
(၇) သီခ်င္းဖြင့္မေပးႏုိင္ပါက ကုိယ္တုိင္သီခ်င္းဆုိ၍ ေခ်ာ့သိပ္ပါ။
(၈) ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွ ဆူညံေသာအသံမ်ားႏွင့္ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ေ၀းေ၀းထားပါ။

Ref: Health Digest.4/49, K

ေကာင္းေကာင္း အိပ္ေပ်ာ္ေစဖုိ႔…

Thet Nandar — Sat, 09 May 2009 00:08:23 +0000

သင့္ကေလးကုိ အိပ္ေပ်ာ္သြားေအာင္ သိပ္ရတာဟာ သင့္အတြက္ ခက္ခဲေနပါသလား။ ဒါဆုိရင္ ဒီနည္းလမ္းေလးေတြကုိ စမ္းသပ္ၾကည့္ပါ။

* ကေလးကုိ ပုံမွန္အိပ္ခ်ိန္ သတ္မွတ္ေပးထားပါ။ သတ္မွတ္ထားတဲ့အခ်ိန္ ေရာက္ရင္ကေလးဟာ အိပ္ခ်ိန္ေရာက္ျပီဆုိတာ သိေနပါေစ။
* ညစာစားျပီး အိပ္ရာမ၀င္ခင္ အဆာေျပမုန္႔တစ္ခုခု ေကၽြးခ်င္ေကၽြးလုိ႔ရပါတယ္။ ျပီးရင္ သြားတုိက္ေပးပါ။
* အိပ္ရာ၀င္ ပုံျပင္ေျပာျပတာဟာ ကေလးရဲ႕စိတ္ကုိ သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေစျပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားဖုိ႔ အေထာက္အကူေပးပါတယ္။
* သင့္ကေလး အိပ္ခ်ိန္ေရာက္ျပီဆုိရင္ သူ႔အခန္းကို တိတ္ဆိတ္ျပီး ေမွာင္ေနပါေစ။ ျပီးရင္ ကေလးကုိ အခန္းထဲမွာထားခဲ့ပါ။
* ညသန္းေခါင္ကေလးႏုိးလာတဲ့ အခ်ိန္တုိင္း ကေလးအခန္းကုိ မသြားပါနဲ႔။ ကေလးကေတာ့ သင့္ကုိ သူ႕ဆီလာေစခ်င္မွာပါ။ တစ္ေယာက္တည္းလည္း အိပ္ခ်င္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ကို ပုံမွန္အိပ္စက္တဲ့ အေလ့အက်င့္ရေစဖုိ႔ ဒီလုိပဲ သတိထားျပီး လုပ္ေဆာင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

Ref: SSMN, Good Health No.87

နည္းနည္းၾကီးလာေသာ ကေလးမ်ားကုိ အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ သိပ္နည္း

(၁) ကေလးငယ္ကုိ အိပ္ရာထဲ ထည့္မသိပ္ခင္ ကေလးငယ္စိတ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္လန္းဆန္းႏုိင္သေလာက္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနပါေစ။
(၂) ကေလးငယ္ကုိ အိပ္ရာထဲ ထည့္မသိပ္ခင္ မိခင္ႏုိ႔ (သို႔) ႏို႔ဘူးေဖ်ာ္တုိက္ပါ။
(၃) ကေလးငယ္အက်င့္ရသြားေစရန္ ညစဥ္ညတုိင္း ပုံမွန္ျပဳလုပ္ေနက်ေတြကုိ အျမဲပုံမွန္ျပဳလုပ္ျပီးမွ သိပ္ပါ။ ပုံမွန္အျမဲေခ်ာ့ျမွဴျခင္း၊ ေဆာ့ကစားေစျခင္း၊ ကုိယ္လက္သန္႔ရွင္းေရးျပဳလုပ္ေပးျခင္း၊ သီခ်င္းဆုိ ေခ်ာ့ျမွဴျခင္း၊ ပုံေျပာျပျခင္း၊ ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာျခင္း စတာေတြကုိ ပုံမွန္ျပဳလုပ္ေနက်အတုိင္း ျပဳလုပ္ ျပီးမွ သိပ္ပါ။ ကေလးငယ္ကုိ အိပ္ခန္းထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္းပစ္ထားျပီး မသိပ္သင့္ပါ။
(၄) သူၾကိဳက္ႏွစ္သက္ျပီး သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေစတဲ့အရာေတြကုိ အိပ္ရာေဘးထားေပးပါ။ ဥပမာ- အိပ္ေပ်ာ္ေနခုိက္ ရင္ဘတ္ကုိ ေစာင္နဲ႔ ဖိထားေပးျခင္း၊ ဒါမွမဟုတ္ ႏို႔စုိ႔လြန္သူျဖစ္ပါက ခ်ဳိလိမ္၊ လက္မတစ္ခုခုေပးစုိ႔ ထားေပးလုိက္ပါ။

K, Health Digest – Vol.4, No.49

ကေလး က်န္းမာေရး ပညာေပး

Thet Nandar — Fri, 08 May 2009 22:33:37 +0000

ကေလးမ်က္စိ က်န္းမာေရး အစဥ္ဂ႐ုစိုက္ေစာင့္ၾကည့္ရန္လိုအပ္

မ်က္စိက်န္းမာေရး သုေတသီက ကေလးသူငယ္တို႔၏ မ်က္စိက်န္းမာေရးကို အစဥ္အျမဲဂရုစိုက္ေစာင့္ၾကည့္ရန္ လိုအပ္သည္ဟုဆိုပါသည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကေလးသူငယ္တို႔သည္ ရုပ္ပံု၊ စာအုပ္၊ ႐ႈေမွ်ာ္ခင္းစသည္ တို႔ကိုၾကည့္႐ႈေသာအခါ၌ ၄င္း၏မ်က္စိသည္ေရွ႕တည့္တည့္ၾကည့္ပါသလား၊ ေစြေစြေစာင္းေစာင္း ၾကည့္ပါ သလား၊သို႔မဟုတ္ မ်က္စိကိုေမွး၍ၾကည့္ပါသလားစသည္တို႔ကို အကဲခတ္ေလ့လာရန္လိုပါသည္။ ယင္းသို႔ မူမမွန္ေသာ ျပဳမူမႈတစ္ခုခု ေတြ႔ရွိရပါက ေရာဂါကိုေမြးမထားဘဲ၊ ေရာဂါကိုပစ္မထားဘဲ မ်က္စိအထူးကု ဆရာ၀န္ႏွင့္ ျပသ၊ကုသမႈခံယူသင့္ပါသည္။သို႔မဟုတ္ဘဲ လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားခဲ့လွ်င္ မ်က္စိအေျခအေန ပိုမိုဆိုး၀ါး သြားျပီး မ်က္စိကန္းတတ္၊မ်က္စိအလင္း ကြယ္တတ္သည္ဟုဆိုပါသည္။

ေကတီေအာင္သိန္း (ရန္ကုန္တကၠသိုလ္)

ျငိမ္ျငိမ္ေနတတ္ေသာ ကေလးမ်ားအား အားကစားလႈပ္ရွားမႈ အားေပးပါ။

မိမိေမြးဖြားထားေသာ သားသမီးမ်ားထဲတြင္ ကစားလြန္း၊ေဆာ့လြန္းေသာ ကေလးမ်ားရွိသကဲ့သို႔ မကစားလို၊မေဆာ့လို ျငိမ္ျငိမ္ေနတတ္ေသာ ကေလးမ်ားရွိတတ္ပါသည္။ သုေတသီက ထိုျငိမ္ျငိမ္ေနတတ္ေသာ ကေလးမ်ားကို ပစ္မထားဘဲ ျငိမ္ျငိမ္ေနျပီး စာခ်ည္းကုန္းဖတ္ေနလွ်င္ က်န္းမာေရးထိခုိက္တတ္သည္ျဖစ္၍ ကေလးမ်ားအားကစား လႈပ္ရွားခ်င္လာေအာင္ အားေပးရပါမည္။ လိုအပ္လွ်င္ မိဘအုပ္ထိန္းသူမ်ားအဖို႔ ကေလးမ်ားႏွင့္အတူ ေဆာ့ကစားျခင္း၊ အားကစားလႈပ္ရွားျခင္းျပဳလုပ္ေပးရန္ အေရးၾကီးပါသည္။ ကေလးအသက္ ၃ႏွစ္အရြယ္မွစ၍ ကြန္ဖူးတစ္မ်ိဳးမ်ိဳး သင္ၾကားေပးသင့္သည္ဟု ကေလးက်န္းမာေရး သုေတသီက ဆိုပါသည္။

ေကတီေအာင္သိန္း(ရန္ကုန္တကၠသိုလ္)
Ref: C.S.T (Singapore), 14.7.08

ကေလးမ်ားအတြက္လည္း ဆားသံုးစြဲျခင္းသည္ မေကာင္းပါ။

လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္၂၀ခန္႔ကပင္ ကေလးမ်ားတြင္ ေသြးတိုးျခင္းသည္ ႏွစ္ဆပိုလာေၾကာင္းႏွင့္ဤသို႔ျဖစ္ရျခင္းမွာ ဆားမ်ားစြာသံုးစြဲမႈတို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရပါသည္။
မၾကာမီက ေလ့လာျပဳလုပ္မႈတစ္ခုအရကေလးမ်ားတြင္ ဆားသံုးစြဲမႈေလွ်ာ့ခ်လိုက္ျခင္းျဖင့္ ေသြးဖိအားကို ေလ်ာ့က်သြားေစကာ ေနာင္တစ္ခ်ိန္တြင္ ႏွလံုးေရာဂါျဖစ္ပြားေစမႈႏႈန္း ေလွ်ာ့ခ်ေစႏိုင္သည္ဟု မွေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
အသင့္စား အစားအစာသည္အဓိကအေၾကာင္းရင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုအခါ ဆားပမာဏအနည္းငယ္သာပါေသာ ထုတ္ကုန္မ်ားကို ရွာ၀ယ္ရန္ လြယ္ကူသြားျပီျဖစ္သည္။ ၆ႏွစ္အရြယ္ကေလးတစ္ဦးသည္ တစ္ေန႔လွ်င္ ဆား၃ဂရမ္ထက္ပိုမစားသံုးသင့္ေၾကာင္း ေတြ႕ရပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ထမင္းတစ္နပ္အတြက္ ဆားသံုးစြဲမႈပမာဏကို ၁ဂရမ္အထိကန္႔သတ္ျပီးဟင္းခ်က္ရာတြင္ ဆားထည့္ျခင္းအေလ့ကို ေရွာင္ၾကဥ္သင့္ေၾကာင္း သိရပါသည္။

မိဆု
Ref: Reader’s Digest, Feb 2008.

သင့္ကေလးကို ခဏတျဖဳတ္ အနားေပးပါ။

ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ အားလပ္ရက္မ်ားမွာ မိဘမ်ားကသူတို႔ရဲ႕ မူၾကိဳႏွင့္ မူလတန္းေက်ာင္းအရြယ္ ကေလးမ်ားကို အေတြ႕အၾကံဳဗဟုသုတ ပိုတိုးေစဖို႔ျပင္ပသင္တန္းမ်ားသို႔ အလုအယက္ပို႔ေဆာင္တတ္ ၾကပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အဓိကေမးစရာေမးခြန္းကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔လူၾကီးေတြက ကေလးရဲ႕ ၾကီးထြား ဖြံ႔ျဖိဳးမႈကို ေႏွာက္ယွက္ဟန္႔တားမႈျပဳေနသလားဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။

ကေလးငယ္ထိန္းေက်ာင္းမႈဆိုင္ရာပညာရွင္မ်ားကို ေလ့က်င့္ေပးေနတဲ့ မွလက္ေထာက္ညႊန္ၾကားေရးမႉး မစၥလင္ဟန္းအလိုအရ ကေလးတစ္ဦးက သင္တန္းမ်ားႏွင့္သာ အခ်ိန္ကုန္လြန္ေစျခင္းက ကေလးရဲ႕ မိမိကိုယ္ကိုရွာေဖြသိရွိမႈ ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္စူးစမ္းေလ့လာမႈအတြက္ အခ်ိန္ကိုဖယ္ရွားပစ္ရာ ေရာက္ႏိုင္ပါ တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ယင္းအခ်က္ႏွစ္ခုစလံုးက ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဖြံ႔ျဖိဳးမႈမွာ အေရးၾကီးဆံုး ကိရိယာတန္ဆာပလာပဲျဖစ္တယ္။

ကေလးေတြအေပၚ အလြန္အကြၽံအစီအစဥ္ေရးဆြဲ လုပ္ေဆာင္ေစတာက အနာဂတ္မွာ ကေလးေတြရဲ႕ “ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ႏိုင္မႈ” အရည္အေသြးကို ထိခိုက္ေစပါလိမ့္မယ္။ အခ်ိန္ဇယားမ်ား ေနာက္သို႔ လိုက္နာလုပ္ေဆာင္ေနရတဲ့ အေလ့အထေၾကာင့္ သူတို႔ရဲ႕အားလပ္ခ်ိန္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာ သူတို႔ဆံုးျဖတ္ရခက္တတ္ပါတယ္။

စင္ကာပူရွိ ကြၽမ္းက်င္သူအမ်ားစုက စာေပသင္ၾကားမႈႏွင့္ မဆိုင္တဲ့ သင္တန္းမ်ား၊ ကေလးေတြ စိတ္၀င္ စားေပ်ာ္ရႊင္ေစမယ့္ အက၊အဆို၊စကိတ္စီးစတဲ့ သင္တန္းမ်ားမွ အက်ိဳးေက်းဇူးရရွိႏိုင္ပါတယ္လို႔ အၾကံေပးပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ကေလးသူငယ္ဆိုင္ရာကြၽမ္းက်င္သူအားလံုး တညီတညြတ္တည္း သေဘာတူထားတာကေတာ့ ကေလးေတြရဲ႕ အားလပ္ခ်ိန္ကို အေကာင္းဆံုးအသံုးျပဳတဲ့ နည္းလမ္းက သူတို႔ရဲ႕မိဘမ်ားႏွင့္အတူ ရွိေနျခင္းပါတဲ့။

ဦးလွျမင့္ (ဂႏၶမာ)
Ref: Motherhood/ July 08

ကေလးတစ္ေယာက္ ဘာေၾကာင့္လိမ္ေျပာရသလဲ

မိဘမ်ားအေနနဲ႔ သူတို႔ကေလးမ်ား အရြယ္ေရာက္လာျပီး ရုိးသားမႈသည္ လြန္စာအေရးၾကီးသည္ဟု သိရွိလာရမယ့္ အရြယ္မွာ မိမိတို႔ကေလးသည္ ေက်ာင္းတြင္ လိမ္လည္တတ္ေသာ ကေလးျဖစ္ေနေၾကာင္း သိလုိုက္ရပါက မ်ားစြာထိတ္လန္႔သြားၾကပါတယ္။
တကယ့္အျဖစ္မွန္ သို႔မဟုတ္ စိတ္ကူးထဲက အားနည္းမႈကိုဖံုးကြယ္လိုတဲ့အခါ သာမန္ကေလးတစ္ေယာက္သည္ ပင္လွ်င္ လိမ္လည္ေျပာဆိုတတ္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ကေလးဟာသူ႔ကိုယ္သူ ယံုၾကည္မႈရွိျပီး လံုျခံဳမႈလည္း ရွိမည္ဆိုရင္ သူ႔အေနနဲ႔ လိမ္လည္ေျပာဆိုဖို႔ လိုအပ္တဲ့ခံစားမႈမ်ိဳး တစ္ခါတစ္ရံမွသာ ျဖစ္ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ တကယ္လို႔ သင့္ကေလးဟာ အျမဲတမ္းလိုလိုလိမ္လည္ေျပာဆိုေနတတ္တဲ့သူ ျဖစ္ေနရင္ သင့္ကိုယ္သင္ ျပန္ေမးၾကည့္ရမွာကေတာ့ ကေလးသည္သူ႔စြမ္းရည္အေပၚမွာ မရပ္တည္ႏိုင္ဘဲျဖစ္ေနတဲ့ ခံစားမႈဟာ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ကေလးငယ္မ်ား မၾကာခဏ ဒုကၡေရာက္ရေလ့ရွိတဲ့အရာကေတာ့ အျပိဳင္အဆိုင္အေျခအေန မ်ိဳးေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႔ျခင္းခံရေသာအေျခ အေနမ်ိဳးႏွင့္ ထိပ္ဆံုးေရာက္သူ၊ ေအာင္ျမင္မႈရရွိသူကိုသာ ခ်ီးက်ဴးေျပာဆိုျခင္းျပဳလုပ္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သင့္ကေလးဟာ အတန္းထဲမွာ သူမ်ားနည္းတူ မလိုက္ႏိုင္ဘူးလို႔ ခံစားရေကာင္းခံစားမိပါလိမ့္မယ္။
အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ သူ႔ရဲ႕ဆရာအေနျဖင့္ ျပႆနာကို ကူညီေျဖရွင္းေပးႏိုင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးအဲဒီလိုျဖစ္ေနရျခင္းအေၾကာင္းရင္းဟာ သင္ကသူ႔ကို ဇြတ္အတင္းတြန္းပို႔ေနျပီး အမ်ားၾကီးေမွ်ာ္လင့္ေနျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
အဲဒီအခါ ကေလးမ်ားအေနနဲ႔ သင္စိတ္ဆိုးမွာေၾကာက္လို႔ဆိုတဲ့ လမ္းမွားေသာၾကိဳးစားမႈေၾကာင့္
လိမ္ေျပာရျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ပထမ တင္ထားေသာ ၀ပ္ဆုိဒ္လင့္က ဒီေနရာမွာပါ။

ေခါင္းေလာင္းသံစာတမ္း

Thet Nandar — Fri, 08 May 2009 15:20:20 +0000

‎(၁)‎
ၾကယ္တာရာေတြစူးစူး၀ါး၀ါးငံု႔ၾကည့္ေနတဲ့ကေဝည
ေမေမ့ … ကိုကၽြန္ေတာ္သတိရလိုက္တာ … ‎
ညဥ့္ငွက္ေတြက ကမၻာအေပၚယံမွာလူးလာပ်ံသန္း
လေရာင္ကိုေတာင္ပံနဲ႔တဖ်န္းဖ်န္း႐ုိက္ၾကတယ္ … ။

ေလာကအတုမွာ … လူသားအတုတစ္ေယာက္
ကိုယ့္ေပါက္ခၽြန္းကိုယ္ထမ္းၿပီးလမ္းေလွ်ာက္ေနတယ္
ေမေမ … ‎
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ေမေမ့ရင္ခြင္ဟာ
ေသာကကင္းေ၀းတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး “နယ္”ပါ
အခု … ဘယ္မွာလဲ
ဘယ္မွာလဲ … .. ။

ျမဴမႈန္မိုးႏွင္းေတြကေ႐ႊေရာင္တ၀င္း၀င္းေတာက္
ေမေမ့အုတ္ဂူကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ၾကလိမ့္မယ္
ေကာင္းရာဘံုသို႔သြား အားလံုးကိုေမ့ထားခဲ့ပါေတာ့
ေမေမ … ။

‎(၂)‎
ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိသမွ် … ‎
ေမေမ့မ်က္လံုးဟာေဆာင္းရာသီဆန္လြန္းတယ္
ျမဴေတြဖံုး၊ ႏွင္းစက္ေတြဖံုး
ေနေရာင္ေတြလည္းခါးကုန္းေအာင္႐ုန္းခဲ့ရေပါ့

သစ္ကိုင္းေျခာက္ၾကီးကမီးေတာက္ကေလးကိုေမြးဖြား
ျပာအနႏၱတိုင္ေအာင္ေထြးပိုက္ပ်ိဳးေထာင္သြားသလို
ေမေမဟာ … ‎
သူ႔ကိုယ္သူျဖန္႔ခင္းၿပီးကၽြန္ေတာ့္ကိုေလွ်ာက္နင္းခိုင္းခဲ့တယ္ … ။

မုသားတစ္လႊာမာယာတစ္ထပ္၊ ဝတ္ရည္တစ္စက္နဲ႔
အို … ခတၱာေရ … ‎
ပုခက္လႊဲေသာလက္ေတြနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္ကိုစိုက္ပ်ိဳးခဲ့႐ံုသာမက
သူမ..ကိုယ္တိုင္က..‎
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ဆိုရင္ပုခက္ျဖစ္ျပခဲ့တယ္ … ။

‎“အေမ”အျဖစ္
စုန္ေရသစ္စီးေၾကာင္း၊ေတာင္က်ေခ်ာင္းကေလး
ေအးလို႔ေမႊးလို႔ တည္ခဲ့ျပန္တယ္။

‎(၃)‎
ေျခေထာက္ေတြကေလွကားထစ္အတိုင္းတက္သြားၿပီး..‎
လူက … ေလွကားေျခရင္းမွာက်န္ခဲ့ရတယ္
ဘယ္သူမဆို
ကိုယ့္အရိပ္ထဲမွာကိုယ္ျပန္ခိုခ်င္လို႔မရဘူး
ကၽြန္ေတာ့္ကို “ေမေမ”ျပန္ေပးၾကပါ..။‎

ျပကၡဒိန္ထဲမွာၾကယ္ပြင့္ျပေရးစရာမလိုတဲ့
သာမန္အညတရမြန္းလြဲအိုတစ္ခုက
‎“ေမေမ့”ကိုလုသြားတယ္ … ။

ေနပူအရပ္ရဲ႕ေကာင္းကင္နကၡတ္ျဖဴမ်ားဟာ
လင္းအားျပင္းထန္၊ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ႏွလံုးသားအတြင္းကို
တ႐ွဴးထိုးဆင္းခ်တယ္ … .။‎
လက္ဖမိုးနဲ႔ဖ်က္ဖ်က္ လက္ဖ၀ါးနဲ႔ဖ်က္ဖ်က္
ပါးေပၚစီးတဲ့မ်က္ရည္စက္ေလးကေတာ့ပ်က္သြားမွာပါ
ဒါေပမယ့္ေမေမရယ္ … ။

‎(၄)‎
ေမေမ့မွာ
နာက်င္ခဲ့ရတဲ့ ဂႏၱဝင္သကၠရာဇ္မ်ား
ဆက္ထံုး႐ွည္လ်ားလ်ားနဲ႔႐ွိခဲ့တယ္ …. ။

ငယ္ငယ္တည္းက
‎“ဝ”လံုးဘယ္မွာစဖတ္ရမွန္းမသိတဲ့ကၽြန္ေတာ္ဟာ
ေမေမ့အေၾကာင္းကိုလည္းခုထိစာလံုးမေပါင္းႏိုင္ခဲ့ဘူး … ။

ေမေမ့မွာ
ဘာသာေဗဒမတူ၊ ဖတ္တဲ့စာခ်င္းမတူ၊ ခူးတဲ့ပန္းခ်င္းမတူ
မိတ္ေဆြနဲ႔မတူတဲ့မိတ္ေဆြေတြ႐ွိတယ္ … ။

ေမေမဟာ
အကၡရာနဲ႔ေဖာ္ျပလို႔မစြမ္းတဲ့၊ ယဥ္ေက်းမႈအခန္းခန္းကို
လႊမ္း႐ံုဖန္ဆင္းထားသူျဖစ္တယ္ … ။

ကၽြန္ေတာ့္ေမေမဟာ
သူမ်ားေမေမေတြထက္ … ႏို႔ရည္ပိုမထြက္ပါဘူး … … .‎
ဒါေပမယ့္မ်က္ရည္ေတာ့ပိုထြက္ရင္ထြက္မယ္ … .‎
ကၽြန္ေတာ္ကလည္းဆိုးခဲ့တယ္ေလ …။‎

‎(၅)‎
ဖုန္မႈန္႔ပ်ံ႕စင္ … ‎
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕စိတ္ကူးတယဥ္ယဥ္တြင္းေဟာင္း
အခု … လင္းႏို႔ေတြေအာင္းေနၿပီေမေမ …။

လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္ (၂၀)ေက်ာ္
ကၽြန္ေတာ္ျမင္း႐ုပ္စီးၿပီး၊ သစ္သားခြာၾကီးနဲ႔ခရီးေတြႏွင္
ေမေမ့လက္ခုပ္သံတလြင္လြင္ေပါ့ … ။

စိတ္မလိုရင္ေကာင္းဘိြဳင္ဦးထုပ္ကိုဆြဲၿဖဲ
ဂ်စ္ကားေတြတက္နင္း၊ ရထား တစ္စင္းလံုးေဆာင့္ကန္
ကၽြန္ေတာ့္ထမင္းပန္းကန္အထူအပါး
ေမေမခြံ႕ေကၽြးမွစားခဲ့တယ္ …။

ေမေမက ဥံဳဖြလို႔မန္းမႈတ္ရင္
ဒုကၡအေပါင္းဟာတိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္
ကၽြန္ေတာ့္ေ႐ွ႕ေမွာက္မွာေၾကာက္႐ြံ႕စြာလက္ပိုက္ရပ္ၾကတယ္ … ။

‎“လူကေလးရဲ႕အိပ္ခ်ိန္တန္၊ဗ်ိဳင္းေ႐ွ႕ကပ်ံ” တဲ့
မိုးအံု႔ေနတဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ ေမေမ့ပုခံုးမွာမွီတြယ္ငိုက္မ်ဥ္း
ကၽြန္ေတာ္ကလည္းအိပ္ပုပ္ႀကီးတယ္ … ‎
ကၽြန္ေတာ္အိပ္တိုင္းေမေမ့ဗ်ိဳင္းကလည္းေ႐ွ႕မွာပ်ံတယ္ … ။

ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္
ေမေမ့လည္တိုင္ကိုဖက္လို႔ေပါ့ … ။

‎(၆)‎
ဟင္းလင္းပြင့္ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ကိုဖံုးဖို႔
အက်ႌမွာၾကယ္သီးတစ္လံုးလိုေနၿပီ …. ေမေမ … ။

ငယ္ငယ္ကတည္းက ….‎
ေမေမကခံတပ္လုပ္၊ ကၽြန္ေတာ္ကသူရဲေကာင္းလုပ္
ရန္သူေတြနဲ႔ေဝေဝဆာဆာဓါးခ်င္းခုတ္ဖူးတယ္ …. ။

ကၽြန္ေတာ့္ဘဝေတာက္ေလွ်ာက္
ေမေမဟာခံတပ္ဆန္သူတစ္ေယာက္ပါပဲ … ‎
ကၽြန္ေတာ့္ဘက္မွာရပ္တည္၊ ကာကြယ္၊ တိုက္ခိုက္
သူမကိုေတာ့ … ျမားအစင္းစင္းစိုက္ခဲ့တယ္ … ။

ကၽြန္ေတာ့္ကိုအလိုလိုက္ … ကၽြန္ေတာ့္ကိုမ႐ိုက္
ကၽြန္ေတာ့္ကို႐ုိက္လည္းကၽြန္ေတာ္မငို … ေမေမပဲငို … ။

ေမေမေျပာတဲ့ေက်းလက္နီတိ
‎“မတတ္ဘဲမန္းရင္တေစၦမုန္းလိမ့္မယ္”‎
ေဆးမ်က္လံုးနဲ႔ၾကည့္ … တဲ့။

‎(၇)‎
ေလကိုေလနဲ႔မႈတ္တာကမွလြဲဦးမယ္ … ‎
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမေမက …‎
ပညာလွလွတတ္ေစခ်င္တာ … အေသအခ်ာေပါ့ …။

ေကာင္းကင္ေပၚက“လ” နဲ႔ဗ်ည္းစာလံုးထဲက“လ”‎
ဘာေၾကာင့္မတူတာလဲ …‎
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အေဖာ္မ်ား
ေက်ာင္းေတာ္မွာသေဘာကြဲျပားၾက …။

ကၽြန္ေတာ္ကလူပ်င္း …‎
သစ္ပင္ေျခရင္းမွာရပ္လိုက္၊ သစ္ပင္ဖ်ားကိုတက္လိုက္
စာေမးပြဲေတြမွာ …‎
အဆင့္ေတြက ၁ မွ ၁၀၀ မေရရာ … ။

တစ္စတစ္စ … ‎
လူငယ္သီခ်င္း၊ ႏွင္းဆီဓားသြား၊ ရင္ၾကားစိုက္နစ္
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေတေလကုန္းမွာ ကဗ်ာဆရာျဖစ္လာတယ္ … ။
လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ရင္ေခါင္းမွာ …‎
အိပ္မက္ေတြအေျမႇာင္းေျမႇာင္းထ …‎
ဂမၻီရလမင္းကလည္းဝိုက္အုပ္ျဖာဆင္းက်ေနေတာ့တယ္ … ။

‎(၈)‎
တစ္ရက္မွာ
ျမဴျပာမႈိင္းမႈန္၊ အိပ္မက္ကိုေစာင္လိုၿခံဳဆဲ … ‎
ၾကယ္ေတြအကုန္ေၾကြတဲ့ည
ကၽြန္ေတာ့္အေပၚႀကိဳးျပတ္က်တယ္ … ။
ကၽြန္ေတာ္ …‎
မေပ်ာ္ေလလြင့္၊ ရင္အနင့္ဆံုးေဆာင္း
ႏွင္းေတြေျပာင္းျပန္စီးေမ်ာလာ … ။

ေမေမဟာ … ‎
ကၽြန္ေတာ္ျပန္လာမယ့္သန္းေခါင္ယံကို ၿခံရံေစာင့္ၾကပ္
အလင္းရဲ႕နတ္သမီးလို … မီးအိမ္ကိုင္ၿပီးေစာင့္ေနတယ္ … ။

နာၾကည္းပင့္သက္၊ အရက္ေသာက္လာတဲ့သား
အေမ့အားစကားမဆို
အေမကား … သားကိုယ္စား မ်က္ရည္မဲ့စြာငို … ။

သား … ‎
ဘဝဆိုတာေရစီးထဲကေဗဒါ … မေရရာဘူးကြဲ႕
ဒါေပမယ့္ … ‎

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရဲ႕ အ႐ုပ္မ်ား၊ အေရာင္မ်ား၊ အရိပ္မ်ား
လႊင့္မပစ္နဲ႔သိမ္းထား …‎
ဝိညာဥ္႐ုန္းကန္ တစ္ေန႔မွာသူတို႔ျပန္႐ွင္သန္လိမ့္မယ္ … ။

ေမေမ့စကားက
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕မိုးခါးေရမ်ားကို
တစ္စက္ခ်င္း … တစ္စက္ခ်င္း … တစ္စက္ခ်င္း … ခ်ိဳေစခဲ့ … ။

‎(၉)‎
ဝါဆိုပန္းခူး၊ စံပယ္ဦးတို႔ေမႊးသက္ေဝေဝ
မုတ္သုန္ေလရဲ႕မွတ္တမ္း
မီးကိုလည္းကၽြန္ေတာ္နမ္းခဲ့ … ေရကိုလည္းကၽြန္ေတာ္နမ္းခဲ့ …။

ေမေမဟာ …‎
ၿခံေထာင့္မွာေဒလီယာေတြပ်ိဳးရင္း
မိုးစိုေနတဲ့ဆံႏြယ္ခက္ကိုလက္နဲ႔သပ္တင္
သူမလည္းရင့္က်က္ၾကည္လင္ေနတယ္ …။

ေမေမခ်ဳပ္တဲ့
ဇာမဏီ႐ုပ္နဲ႔အက်ီ ၤခ်ည္မွ်င္ၾကမ္းၾကမ္း
ကၽြန္ေတာ္ … .လမ္းမွာဝတ္ရန္ … ။

ႏြားကသူငံု႕စားတဲ့ျမက္ေတြကို
ဝံပုေလြတစ္ေကာင္ရဲ႕ေအာ္သံၾကားတယ္လို႔ေျပာဆိုေနဆဲ
သြားၾကစို႔ေလ … ‎

မုဆိုးေျခေထာက္မ်ားနဲ႔ကၽြန္ေတာ္သြားရာကၽြန္ေတာ္လိုက္
ေလဆန္ေတြပစ္စလက္ခတ္တိုက္တဲ့ခင္တန္း
ပဒိုင္းပန္းေတြလည္းေဗာင္းလန္ေအာင္ခါရမ္းပြင့္ေဝ … ။

‎(၁၀)‎
သား … ‎
‎“၁။ တိမ္ေတြပ်ံတာမိုးေပၚမွာဘာနဲ႔မွမၿငိဘူး
၂။ တစ္ေတာလံုးကိုလည္းၾကည့္တစ္ပင္ခ်င္းလည္းၾကည့္ ” တဲ့

ေမေမ့ဆုေတာင္းဘုရားေက်ာင္းမွဝတ္ျပဳသံ
ေလာကဓံအသစ္သစ္ေတြနဲ႔ျမင့္႐ိုင္း
မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းတစ္ျခမ္းကိုထိုးေဖာက္
ကၽြန္ေတာ္ဆက္ေလွ်ာက္ေနတယ္ … (ဖိနပ္လည္းအခါခါေပါက္ခဲ့)‎

ညေပါင္း ၁၄၀၀
ဝကၤပါေတာင္ၾကားမွာ … ကံနတ္ဘုရားနဲ႔စီးခ်င္းထိုး
ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳးစား၊ အမွားမ်ားလည္းခ်င္းခ်င္းနီ … ။

ဧရာဝတီေမေမ၊ ပိေတာက္ပင္ဟာေမေမ
ဖေယာင္းတိုင္ျဖဴျဖဴဟာေမေမ၊ နံနက္ခင္းေၾကး႐ုပ္ဟာေမေမ … ။

ခု … ေမေမဆံုးၿပီဆိုတဲ့သတင္းမွာ
ကၽြန္ေတာ္ဟာအရာရာဝင္း႐ွင္းေပါက္ကြဲ … နီလဲ့..‎
လူတဆံုး … ဝိညာဥ္တဆံုး၊ အၾကြင္းမဲ့ဗုန္းဗုန္းလဲက်
‎“ေမေမ ..”‎

‎(၁၁)‎
ေမေမဟာ … နာရီသံနဲ႔အိပ္၊ နာရီသံနဲ႔ႏိုး …‎
ဘယ္ေတာ့မွထမင္းအိုးေဝမက်တတ္တဲ့မိန္းမမ်ိဳးျဖစ္တယ္ …။

မီးေလာင္ေနတဲ့ငရဲပင္ပ်ိဳမွာ၊ ပြင့္အိုေလးပမာ၊ ဝါဝါႏြဲ႕ႏြဲ႕
သတၱိသစ္ေတြနဲ႕ေဝရဲခဲ့တယ္ …။

သားငယ္ရဲ႕မ်က္ႏွာကို
အလကၤာလိုလည္းဖတ္၊ ပုစၦာလိုလည္းဖတ္
ဆိုလိုရင္းကိုခ်က္ခ်င္း႐ွာေဖြေတြ႕တတ္တယ္ … ။

လင္မ႐ွိေတာ့ေပမယ့္
သားငယ္အတြက္ရင္ခြင္တစ္ခု႐ွိတဲ့မိန္းမ
လူကႏၱာရတို႔ရဲ႕ေက်ာက္တိုင္၊ေျမခိုးေျမေငြ႕ကိုပိုင္တယ္ … ။
‎(အလင္းျပာမွတ္ေက်ာက္အတြက္ မင္တစ္ေပါက္ျဖစ္တယ္ …)‎

‎(၁၂)‎
အေမမ႐ွိတဲ့သားမွာသာ
ေစတန္ရဲ႕လႊသြားကိုခါးသီးကြဲ႐ွ
အ႐ုိးျမဳပ္ေအာင္ကိုက္ၿမိဳခဲ့ရၿပီ … ။

မ်က္ႏွာကိုလက္ဝါးနဲ႔အုပ္႐ုံကလြဲလို႔
ဘာမွလည္းလုပ္မေပးႏိုင္တဲ့ေနရာ … အေဝးမွာ … ‎
ကၽြန္ေတာ္က … ဟိုုး … အေဝးႀကီးမွာ … ။

က်န္တာေတြကေတာ့ဘာမွမေျပာင္းလဲပါဘူး
မီးခိုးေငြ႕ေတြကလည္း
႐ိုးရာအေျခအေနအတိုင္း၊လိႈင္းထေကာ့လန္
ဒ႐ြတ္တိုက္ပ်ံတက္ဆဲ … ။

အေမ့ရဲ႕ေျခလို၊ လက္လိုေနခဲ့တဲ့ေကာင္
အေမမ႐ွိခ်ိန္မို႔လမ္းေပၚမွာျပန္႔လို႔က်ဲလို႔ … ။

အမွားလကၡဏာ၊ အမွန္လကၡဏာ၊ ဘာနဲ႔မွလာမတို္င္းတာနဲ႔
‎“အေမ”ဆိုတာထာဝရအကန္႔အသတ္မဲ့တယ္
ခ်စ္ေသာေမေမ … ေကာင္းရာဘံုသို႔ေရာက္ပါေစ … ။
‎(ေကာင္းရာဘံုတို႔၏တံခါးသည္မိခင္မ်ားအတြက္ပြင့္ေစသတည္း …)‎

‎(၁၃)‎
ေနာင္ … ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာရင္
ေမေမ့အုတ္ဂူကို၊ ဝတ္႐ံုျဖဴနဲ႔လူတစ္ေယာက္လာမယ္
အနက္ေရာင္ကတ္ျပားမပါ၊ လြမ္းသူ႔ပန္းေခြမပါ
ေလထန္လမ္းမွာဆံမွ်င္ေတြလြင့္ဝဲ …‎
အဲဒီလူဟာ … သားပဲေပါ့ေမေမ … ‎
ဘယ္သံသရာမွာျပန္႐ွာရင္ ေမေမ့ကိုေတြ႕ႏိုင္မလဲ … ‎
ကၽြန္ေတာ့္ေ႐ွ႕ေမွာက္ လေရာင္ေတြေကြ႕ေကာက္လြန္းလွခ်ည့္ … ။

အေမ့ကိုယ္စား … ‎
အေမ့ကိုယ္ပြား … ‎
ၾကယ္စင္မ်ားကိုလက္ဖဝါးနဲ႔ပန္၊ ျမင္းခြာသံမွာအပ္ႏွံလိမ့္ဆင္း
အ၀ါေရာင္မီး႐ွဴးမီးပန္းလို
‎“လင္း”ၿပီးမွေပ်ာက္မယ္ … ။

ကၽြန္ေတာ္ … ‎
ေမေမ … .‎
မာယာေတာင္ေျခမွ ဒရမ္တီးသူမ်ား၊ မ်က္လွည့္တီးလံုးမ်ား
သီခ်င္းအကြဲအစ … တစ္ပုဒ္ၿပီးဆံုးသြားပါၿပီ … ။

ေမေမ … ‎
ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ … ‎
ေခါင္းေလာင္းထိုးသံတိုးတိတ္လြင့္ေဝ … … ..‎
ေခါင္းေလာင္းထိုးသံတိုးတိတ္လြင့္ေဝ … … ..‎
ေခါင္းေလာင္းထိုးသံတိုးတိတ္လြင့္ေဝ … … ..‎
‎

တာရာမင္းေဝ

Spaghetti

Thet Nandar — Wed, 06 May 2009 08:01:01 +0000

Spaghetti

အိမ္တြင္းျဖစ္ Ready Made မ်ားနဲ႕ စားျဖစ္တဲ႕ Spaghetti ေခါက္ဆြဲ

အိမ္က ရွိတာေလးနဲ႕ထပ္ပီး ျဖည့္ထားတာေတြကေတာ့ ….

ၾကက္သား၊ Baby Corn၊ မုန္လာဥနီ

ပုဇြန္၊ ငရုတ္သီးအစိမ္းပြ၊ pork sausage ပါးပါးလွီးထားတာတုိ႕၊ mushroom၊ သီဟုိဌ္ေစ႕တုိ႔ပါရင္ ပုိမုိက္မယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ရွိတာေတြပဲ ထည့္ထားလုိက္တယ္။

ၾကက္ဥျပဳတ္၊ chicken sausage၊ ေျပာင္းဖူးျပဳတ္

City Mart ကေန ၀ယ္ထားတဲ႕ Heinz တံဆိပ္ spaghitti sauce (၂၂၅၀က်ပ္) Riscossa Pasta Spaghetti Noodle (၁၃၈၀က်ပ္) နဲ႕ ေရာစားလုိက္ေတာ့ အိမ္တြင္းျဖစ္ Spaghitti ေခါက္ဆြဲေလး ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။ သားသားေလးနဲ႕ သမီးေလးကေတာ့ အရမ္းၾကိဳက္။

Heinz spaghitti sauce

အဲဒီ ပုလင္းေလးကုိ မစားခင္ Microwave နဲ႕ ၂ မိနစ္ေလာက္ အရင္ေႏြးပါတယ္။ အဲဒီ Heinz တံဆိပ္က ထုတ္တဲ႕ ကေလးအစားအစာေတြကုိ သားသား ၅လသားေလာက္ကတည္းက တစ္ေန႕ကုိ ၂ဗူးႏႈန္းနဲ႕ စားတဲ႕အခါတုိင္း Microwave နဲ႕ ေႏြးပီးမွပဲ စားတာ အေကာင္းဆံုးမုိ႕ပါ။

ေခါက္ဆြဲ

Happy Mother Day

Thet Nandar — Mon, 04 May 2009 08:23:01 +0000

May - 10, 2009 (Mother Day)

အေမမ်ားအားလံုး
ကုိယ္၊ စိတ္၊ ႏွလံုး သံုးပါးစလံုး
ခ်မ္းေျမ႕၊ ၾကည္ရႊင္၊ ေအးခ်မ္း
ၾကပါေစလုိ႕
သက္နႏၵာမိသားစုမွ
ဆုေတာင္း ေမတၱာ ပုိ႕သလုိက္ပါတယ္။

အေမ႕မွတ္တမ္း

Thet Nandar — Mon, 04 May 2009 07:59:21 +0000

ကြၽန္မတို႔ ေမာင္ႏွမေတြၾကားမွာ အေမမရွိေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွစ၍ ခံစားမႈအသစ္၊ လုပ္ရပ္အသစ္၊ အျပဳအမူ အသစ္ေတြ ျဖစ္ေနၾကသည္။ ကြၽန္မက ကြၽန္မ သြားေလရာ၀န္းက်င္ တစ္ေလွ်ာက္မွာ အေမ့အရြယ္ႏွင့္ အေမ့အရြယ္ထက္ မိန္းမႀကီးေတြကို ျမင္လွ်င္ တေမ့တေျမာ လိုက္ၾကည့္ဆန္းစစ္ေနတတ္သည္။ သူတို႔၏ႏုပ်ဳိမႈ၊ ဇရာေထာင္းမႈ၊ သူတို႔၏အျပင္ပန္း အျမင္အရ က်န္းမာျခင္း မက်န္းမာျခင္း၊ သူတို႔ေတြရဲ႕ ေျပာပံုဆိုပံု ၀တ္စားဆင္ယင္ပံု အားလံုးကို ကြၽန္မ စိတ္၀င္တစား ေငးၾကည့္ ေနမိတတ္ပါသည္။

ကုန္ကုန္ေျပာရလွ်င္ ဘုရားပြဲက ေကာက္ညႇင္း က်ည္ေတာက္သည္ေတာင္မက်န္ ေစ်းသည္ေတြ အမ်ားႀကီးထဲကမွ အသက္ႀကီးေသာ ထိုအဘြားႀကီးဆီမွာပဲ ၀ယ္ခ်င္ေနမိသည္။ စကားေလး ရသေလာက္ေျပာခ်င္ေနသည္။ “လက္ပံတန္းက လာေရာင္းတာ။ အသက္ရွစ္ဆယ္ရွိၿပီ။ ဒါေတြ အေမကုိယ္ တိုင္လုပ္တာ”ဆိုေသာ ထိုေစ်းသည္အဘြားကိုၾကည့္ရင္း ေျခာက္ဆယ့္ငါးႏွစ္နဲ႕ လူ႔ေလာကကုိ ႏႈတ္ဆက္သြားေသာ အေမ့အတြက္ ကြၽန္မစိတ္ေတြ မသာမယာ ျဖစ္ရျပန္သည္။ ဘာရယ္မဟုတ္ ေစ်းသည္ အဘြားကို “အေမ”ခ်င္းလႈိင္ ေနေအာင္ ေခၚျဖစ္ခဲ့ကာ ေစ်းေလွ်ာ့ေပးေနသည့္ၾကားက ပိုပိုသာသာေတြ ေပးျဖစ္ခဲ့ျပန္ တာမို႔ ေဘးနားမွာ လိုက္လာသည့္ သမီးငယ္က နားမလည္သလို ၾကည့္ေနသည္။

သမီးငယ္ကသာ နားမလည္ခဲ့ေသာ္လည္း ပြဲေစ်း အျပန္လက္ေဆာင္အျဖစ္ အစ္မကို ကြၽန္မ ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေတာက္ သြားေပကာ “အဘြားႀကီးဟယ္၊ လက္ပံတန္းကေတာင္ လာေရာင္းတာ”တဲ့ဟု စကားစ႐ံု ရွိေသး “ေအးေလ၊ က်န္းမာတဲ့သူေတြက်ေတာ့လည္း ဒီအရြယ္ထိ လုပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္တယ္ေနာ္။ အေမ့က်ေတာ့လည္း”ဆိုကာ စကားမဆက္ခဲ့ပါ။ ဒါသည္ပင္ ကြၽန္မတို႔ ညီအစ္မခ်င္းၾကားမွာ အေမႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ဆက္သြယ္မႈလိႈင္းေတြရွိ ေနခဲ့တာ အသိသာႀကီးပင္။ အစ္မကေတာ့ ကြၽန္မထက္ တစ္မူထူး ေနျပန္သည္။ အေမဆံုးၿပီးမွ သူ၏ေျပာင္းလဲမႈက ရပ္ကြက္ထဲကလူႀကီးမ်ား၏ က်န္းမာေရးကိစၥ၊ နာေရးကိစၥမ်ားကို စိတ္၀င္စားတတ္လာျခင္းပင္။ ဘယ္သူ ေနမေကာင္း လို႔တဲ့ဟူေသာ အသံၾကား႐ံုႏွင့္ အိမ္ဆိုအိမ္၊ ေဆး႐ံုဆိုေဆး႐ံု လူနာႏွင့္ လိုက္ဖက္ေသာ အစားအေသာက္မ်ားယူကာ သြားေရာက္ အားေပးေလ ေတာ့၏။ သူ ျပန္လာလွ်င္ လည္း သူ ေတြ႔ခဲ့ေသာ လူႀကီးသူမမ်ား၏ အေၾကာင္းကို စိတ္မေကာင္းဟန္ႏွင့္ တဖြဲ႕တႏြဲ႕ေျပာျပတတ္သည္ကို ကြၽန္မကလည္း ဘာအလုပ္မွမလုပ္ဘဲ စိတ္လုိ လက္ရ နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ဒါသည္ပဲ ကြၽန္မတို႔၏ အလြမ္းေျဖမႈ ျပယုဂ္ မဟုတ္ေပလား။

အစ္ကုိလတ္ က်ျပန္ေတာ့ ေျပာင္းလဲမႈက ထူးသည္။ အေမဆံုးၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ကားတစ္စင္း ေကာက္၀ယ္ကာ ထိုကား၏ ျပင္မႈဆင္မႈေနာက္ကို ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ၿပီး သူ႔အခ်ိန္ေတြ စိတ္ေတြကို ျဖဳန္းတီးေနေလေတာ့၏။ သူက နဂိုတည္းက ကား ေမာင္းတတ္သူ မဟုတ္ေလေတာ့ သူ႔အတြက္ ေလ့လာ လိုက္စားစရာ အခ်ိန္ျဖဳန္းစရာေတြက မ်ားေပသား ကလား။ ကြၽန္မတို႔ ညီအစ္မ ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ သူနဲ႔ ထိုကား နပန္းလံုးၿပီး အခ်ိန္ေတြကုန္ေနတာကို ျမင္တုိင္း အေမ့အလြမ္းေတြကုိ ကားေပၚမွာ အာ႐ံုေျပာင္းေနသည္ ရယ္လို႔ပဲ ရွင္းရွင္းျပတ္ျပတ္ႀကီး သိေနရဲ႕ႏွင့္ မသိခ်င္ ေယာင္ေဆာင္ထားၾကရေပသည္။
သံုးဆယ္ေက်ာ္ ေလးဆယ္တန္း၀င္ သားသမီးေတြ၊ ကိုယ္ပိုင္မိသားစု အသီးသီးရွိၾကၿပီးျဖစ္တဲ့ သားသမီးေတ ြျဖစ္ေနၾကေသာ္လည္း အေမႏွင့္ပတ္သက္လာလွ်င္ ကြၽန္မတို႔ေတြ မရင့္ က်က္ႏိုင္ၾကေသးတာကို အေမေသဆံုးၿပီးခါမွပဲ ကိုယ့္ ကိုယ္ကုိ သတိျပဳမိေတာ့၏။ ဒီ၀န္ခံစကားကို အေမၾကားႏိုင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ျပံဳးေနက် အေပၚစီးအျပံဳးႀကီးႏွင့္ ခပ္ေထ့ေထ ့ျပံဳးၾကည့္ေနဦးမည္ ထင္ပါသည္။ အေမဆံုးၿပီးခါမွ ပံုႀကီးခ်ဲ႕ထားေသာ ဓာတ္ပံုထဲက အေမ့အျပံဳးကို ျမင္တိုင္း အစ္မေျပာေနၾက စကားတစ္ခြန္းရွိသည္။ “ၾကည့္စမ္းပါဦး မူမူရယ္၊ နင့္အေမမိုက္ဂိုက္ႀကီးနဲ႔ ျပံဳးေနတာေနာ္”တဲ့။ အစ္မ စကားက ဓာတ္မသိသူ အတြက္ တစ္မ်ဳိးႀကီး ယူဆႏိုင္ေပမယ့္ အစ္မေျပာသလို ကြၽန္မတို႔ အေမရဲ႕အျပံဳးက တကယ့္ကို မိုက္ဂိုက္ႀကီးနဲ႔ ပါ။ မျပံဳးခ်င္သလို ျပံဳးခ်င္သလို ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ေလး တြန္႔႐ံု ျပံဳးတတ္တာဟာ အင္မတန္မွ ပဲမ်ားအလွႀကိဳက္ၿပီး သူ သိထားတာ သိပ္မရွိေပမယ့္ တေလာကလံုးကို ခါးေစာင္းတင္ႏိုင္သလို ဟန္ေဆာင္တတ္တဲ့အေမ့ရဲ႕ မူပိုင္ အိုက္တင္ပင္ ျဖစ္ေတာ့၏။ တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီဓာတ္ပံုဟာ အေမတစ္ေယာက္တည္း သီးသန္႔ အ႐ိုက္ခံခဲ့ျခင္း မဟုတ္ပါ။ ေခ်ာင္းသာမွာ မိသားစုေတြ အားလံုး အေပ်ာ္ ခရီးထြက္ၾကတုန္းက မိသားစု စု႐ိုက္ခဲ့တဲ့ပံုထဲက တစ္ပံုကို အေမတစ္ေယာက္တည္းပံု ထြက္ေအာင္ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ဖန္တီးခဲ့ျခင္းပင္။ ေရႊသိပ္ ႀကိဳက္ေသာ အေမ့ထံုးစံ အတိုင္း အျမင္႐ိုင္းေလာက္ေအာင္ပင္ ဆြဲႀကိဳးႀကီးႀကီး၊ ဒဂၤါးျပားဆြဲသီးႏွင့္ လက္ေကာက္ေတြ ထပ္၀တ္ထားေသာ အေမ့ပံုစံက တကယ့္ကို မာန္အျပည့္၊ ဟန္အျပည့္။ ဒါေပမယ့္ ဓာတ္ပံုထဲမွာသာ ဟန္ေတြမာန္ေတြ ထည့္ထားေသာ္လည္း တကယ္တမ္း အေမ့မွာ ေရာဂါ အေဆာက္အအံုက ထုနဲ႔ထည္နဲ႔ ရွိေနခဲ့ပါၿပီ။ ေဆး႐ံုကို ငါးႀကိမ္ေလာက္တက္ထားခဲ့ၿပီး အသည္းကို သြားသည့္ေသြးေၾကာေတြ ထပ္မေပါက္ေအာင္ မနည္းကို ကုသထားခဲ့ရတာပါ။ ၿပီးေတာ့အေမ့ရဲ႕ အသည္းေျခာက္သည့္ အဆင့္ကလည္း ေတာ္ေတာ့္ကို က်ယ္ျပန္႔ေနသည့္အခ်ိန္၊ အားလံုးက လမ္းခရီးမွာ အခ်ိန္မေရြး ထေဖာက္ႏိုင္တာ သိေသာ္လည္း ပါေစခ်င္လြန္းလို႔ ေရႊမင္းသမီးေလး တစ္ပါးလို တယုတယေခၚခဲ့ၾကတာ။ အေမကေတာ့ အားလံုးရဲ႕ ဂ႐ုစိုက္မႈေတြကို ခံစားၿပီး ပတ္၀န္းက်င္က အားက်တဲ့အၾကည့္ေတြကို ခံယူလို႔ အရမ္းကို ႐ိႈးစမိုး ေကာင္းစြာနဲ႔ ခရီးစဥ္တစ္ခုလံုး အျပံဳးမပ်က္ ခ်ီတက္ခဲ့ေလသည္။ သားေတြသမီး ေတြေျမးေတြ ေရထဲဆင္းေန ခ်ိန္မွာ ဟိုတယ္အခန္း ၀ရံ တာကေန ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ၾကည့္ ေနတဲ့ အေမ့ဟန္ပန္ကို ခုျပန္ေတြးၾကည့္ ခုမ်ားျမင္ေယာင္ ပါရဲ႕။ ေရထဲမဆင္းတဲ့ အေမက အလွစီးလွည္းယာဥ္ က်ေတာ့ လိုလိုခ်င္ခ်င္ပဲ လိုက္စီးခဲ့တာမို႔ အားလံုး မွတ္မွတ္ ရရ ေပ်ာ္ျဖစ္ခဲ့ၾကရေသးသည္။ လွည္းေပၚေရာက္ဖို႔ ခံုပုကေလးကေနတစ္ဆင့္ ႀကိဳးစားပမ္းစားတက္ေနတဲ့ အေမ့ကို “အေမ ပင္လယ္ေလက အရမ္းသန္႔တယ္။ ရင္ထဲ ထိ႐ိႈက္႐ွဴ”လို႔လည္း ဆိုလိုက္ေရာ တက္ေနရင္း တန္းလန္းက “အား”ခနဲ ႐ွဴလိုက္တာမို႔ လွည္းေပၚ မေရာက္ဘဲ ျပဳတ္ က်ေတာ့မလို ျဖစ္ခဲ့ရတာမို႔ ေျပာမိတိုင္း ျပန္ရယ္ျဖစ္ၾကရျပန္၏။

အေမဆံုးၿပီးသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ အေမ့အေၾကာင္းျပန္ ေတြးတိုင္းျပန္ေျပာတိုင္း ေမာင္ႏွမေတြ စိတ္မေကာင္းစရာေတြ ထည့္မေျပာျဖစ္။ ရယ္စရာ၊ ေမာစရာဘက္ကုိ ေရာက္ေအာင္ လွည့္ပတ္ ေျပာၾက၊ ရယ္ရလြန္း၍ မ်က္ ရည္စို႔သည့္အိုက္တင္မ်ဳိးႏွင့္ က်ခ်င္သည့္မ်က္ရည္ကို ခိုး သုတ္တဲ့အိုက္တင္လည္း အားလံုး ကြၽမ္းက်င္ကုန္ၾက ေပၿပီ။ အေမကိုယ္ႏိႈက္က မ်က္ရည္လြယ္တတ္သူမဟုတ္။ မ်က္ရည္က်သည္ကို မႀကိဳက္သူမို႔ ေမာင္ႏွမေတြ အေမ့ကုိလြမ္းတိုင္း မ်က္ရည္ စို႔ေအာင္ ရယ္စရာမ်ားေျပာကာ လြမ္းျဖစ္ၾကသည္ ထင္ပါရဲ႕။ အေမ အသည္းအသန္ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ အေမခ်စ္ေသာ အေမ့ေမာင္ေလး ေလးစိုး တစ္ေယာက္ နယ္မွေရာက္လာခ်ိန္ အေမ ရွားရွားပါးပါး မ်က္ရည္ က်ခဲ့ရွာသည္။ အေမ့မ်က္ရည္ကို မၾကည့္ရက္ေသာ ကြၽန္မတို႔က ဟီး ဟီးဟားဟားေတြ ေလွ်ာက္ ေျပာကာ ရယ္စရာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ေတာ့ အေမ့မွာ မ်က္ရည္ပင္ ဆံုးေအာင္မက် လိုက္ရ။ သူ႔ေခါင္းတံုးေလး ေတြကိုပြတ္ကာ ” အာ ဒီေကာင္မေတြ ရယ္ေနတာလဲ”ဟု စိတ္႐ႈပ္စြာေျပာရင္း တစ္ဖက္ကိုလွည့္ သြားရွာ သည္။ ေလးေလးစိုးကေတာ့ မျမင္ေတြ႔ၾကေသာ ကာလ အတြင္း သူ႔အစ္မ၏ ေျပာင္းလဲသြားေသာ ဇရာႏွင့္ အလွ ကို စိတ္မေကာင္းျခင္း ႀကီးစြာျဖစ္လို႔ရယ္ အသည္း ေျခာက္ရာမွသည္ ကင္ဆာဘက္ကို ကူးေျပာင္းခဲ့ၿပီျဖစ္ သည့္ အေမ့က်န္းမာေရးက သူမ၏ လွပထူထဲေသာဆံပင္ မ်ားကို အဆုပ္လိုက္ အဆုပ္လုိက္ ကြၽတ္ေစခဲ့သည္မွာ ကြၽန္မကိုယ္တိုင္ ေခါင္းတံုး တံုးေပးလိုက္ရသည့္အထိ ပင္။ တျဖည္းျဖည္း ပိန္လိုက္လာေသာ အေမ့ခႏၶာကိုယ္ကို ၾကည့္ကာ ရင္ထဲမွာ ဆို႔နင့္ေနေသာ္ျငား “မ်က္ႏွာ ေလးနဲ႔ ေခါင္းတံုးေလးနဲ႔ဆို ေတာ့ ဂႏၶီနဲ႔တူတယ္။ အိႏၵိယ ေခါင္းေဆာင္ေလး ငါတို႔အိမ္ မွာေဟ့”လို႔ ကြၽန္မတို႔စလွ်င္ အေမ မ်က္ေစာင္းထိုးႏိုင္ခဲ့ ေသးသည္။

ကင္ဆာဆိုလွ်င္ ဆံုးကာနီး ေအာ္ဟစ္ေနရတာပဲဆုိေသာ ဟိုကဒီက စကားေတြ ကိုၾကားတိုင္း ကြၽန္မတို႔ရင္ထဲမွာ မီးစႏွင့္ထိုးသည့္ပမာ။ အေမ့ကို ေတာက္ေလွ်ာက္ တာ၀န္ယူကုသခဲ့ေသာ ဆရာ၀န္ႀကီးက အလြန္ဆံုး ေျခာက္လပဲဟု ဆိုသည့္အခ်ိန္ ကြၽန္မ တို႔ ဘာလုပ္ရမလဲ၊ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ဖြင့္မတိုင္ပင္ျဖစ္ေပမယ့္ ကုိယ့္ အလုပ္ ကိုယ္ လုပ္ျဖစ္ၾကသည္။ အစ္မက အေမ့အနားမွာ သူ ဂ်ဴတီက်ခ်ိန္တိုင္း အေမ မခံခ်င္ျဖစ္ေအာင္၊ အေမ ေဒါသေတြထြက္ၿပီး စကားေတြေျပာလာေအာင္ ဆြဆြေပးကာ အေမ့ကုိ လူေကာင္းတစ္ဦးပမာ ဆက္ဆံသည္။ အေမႏွင့္ အစ္မက ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ မတည့္အတူေနမို႔ အစ္မ ဒီလို လုပ္ေပးမွပဲ အေမက သူ႔ ကုိယ္သူ လူေကာင္းတစ္ဦး လို႔ ထင္ေတာ့မွာေလ။ အစ္မ ႏွင့္အေမ ဘုႏွင့္ေဘာက္ ေျပာေနသံကို နားေထာင္ရင္း ကြၽန္မႏွင့္အစ္ကိုတို႔ မ်က္ရည္ မက်ေအာင္ တင္းထားမိၾက ျမဲ။ ညေန ႐ံုးျပန္ခ်ိန္ဆို အေမ့ အနားမွာ ကြၽန္မ ဂ်ဴတီေရာက္ ေပၿပီ။ “အေမ ဒီေန႔ ေနေကာင္းတယ္။ ငါတို႔ သူ႔ဆီး အိုးတည့္ေအာင္ မခံေပးလို႔ ဆိုၿပီး ဆြဲလိမ္တာ အားေတြ ပါတယ္ဟဲ့”ဟု အစ္မက အေပ်ာ္နဲ႔ေျပာ၊ ကြၽန္မက မ်က္ႏွာမွာျပံဳးလို႔ရယ္လို႔ အေမ့အနားေရာက္ရၿပီ။ အေမ အ၀င္ခက္ေသာေဆးေတြကို ေခ်ာ့ကာေမာ့ကာတိုက္ရင္း “ေခါင္းတံုးေလး၊ သမီးေလး လုပ္မွာလား အေမလုပ္မွာ လား”ေမးရင္ “သမီးလုပ္မယ္” ဟု ဗလံုဗေထြးသံေလးႏွင့္ ျပန္ေျဖတတ္ျမဲ။ ဒီလို အခ်ိန္ ေတြဆို ကြၽန္မ အေမ့ကို လွည့္ပတ္ၿပီး ရယ္စရာေတြေျပာလို႔ အေမ့မ်က္ႏွာေလး ၾကည္ေနလွ်င္ အေမ့ရင္ဘတ္ေပၚ လက္အုပ္ေလးခ်ီတင္ကာ ကြၽန္မပါးစပ္ကေန အေမ့ အစား ဘုရားရွိခိုးေပးရေပ ၿပီ။ ဆံုးခါနီး ႏွစ္ပတ္ေလာက္အလိုထိ အေမ သတိ ေကာင္းေသးတယ္။ ကြၽန္မ ဘုရားရွိခိုးတာကို အာ႐ံုျပဳႏိုင္သည္။ သာဓုေခၚႏိုင္သည္။ ႐ံုးမွာ တစ္ေနကုန္ေမာ လာခဲ့ေသာ ကြၽန္မအေနႏွင့္ ညကိုးနာရီေက်ာ္လွ်င္ အေမ့ အနားမွာ မေနႏိုင္ေတာ့ အိပ္ ခ်င္ၿပီ။ ဒီခ်ိန္သည္ သူ႔ဆိုင္ ပိတ္ၿပီးျပန္လာေသာ အစ္ကို႔ အလွည့္ပင္။ အစ္ကို႔က်ေတာ့ သူက ဂမၻီရသမား။ အေမ့ကို ေန႔တိုင္း အသက္ဆက္ေပး သည္ဆိုကာ ဘုရားစာမ်ား ရြတ္၊ အေမ့ခုတင္ေဘး တင္ ပ်ဥ္ေခြမတ္မတ္ႀကီးထိုင္ၿပီး မ်က္စိမွိတ္ လက္ကိုဆန႔္တန္း လို႔ အေမ့ရင္ဘတ္ေပၚ သူ႔လက္တင္ကာ ဓာတ္ကူး ေတာ့သည္။ သူ႔သားလုပ္ေန ၿပီဆိုရင္ ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနေပးသူ အေမ့ ရင္ထဲမွာ ထိုစဥ္က ဘယ္လို ေတြးေနမလဲ။ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ မွန္း သိလ်က္နဲ႔ အေမအားရွိ ေအာင္ ဟန္ေဆာင္လုပ္ဇာတ္ ဆင္ေနေသာ အစ္ကို႔ရင္ထဲမွာ ဘာေတြရွိေနမလဲ။ အစ္မႏွင့္ ကြၽန္မကေတာ့ မ်က္ေတာင္သာ နာနာခတ္ရင္း ကြယ္ရာမွာ မျမင္ေယာင္ျပဳေနျဖစ္ၾကျမဲပင္။

အေမ့အေနအထားကို ကြၽန္မတို႔ စိုးရိမ္ရေလေလ ဒီတိုင္းဟန္ေဆာင္ ရယ္ေမာ မေနသင့္ၾကေတာ့။ အေမ့ အတြက္ တစ္ခုခုလုပ္ေပးခ်င္ေနေသာစိတ္ေတြတားဆီး မရ။ လူက ႐ံုးသြားဖို႔ထြက္ လာေသာ္လည္း ေျခလွမ္းက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတစ္ခုထဲ ေရာက္သြားသည္။ တကယ္တမ္းဆို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြနဲ႔ ကြၽန္မ စိမ္းပါသည္။ အေမ့ ေဇာႏွင့္ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးကို သကၤန္းကပ္ခ်င္ ေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းအတြက္ န၀ကမၼကပ္ခ်င္ေၾကာင္းေတြ ငိုခ်င္စိတ္ကိုထိန္းကာ ေလွ်ာက္ျဖစ္သည္။ မနက္ျဖန္ဟု ရက္ရခဲ့ၿပီး ႐ံုးကုိမသြားျဖစ္ေတာ့။ အေကာင္းဆံုး သကၤန္း၀ယ္၊ ဟင္းခ်က္စရာ ေတြ၀ယ္ႏွင့္ ေမာင္ႏွမေတြ အလုပ္႐ႈပ္သြားခဲ့ၾကသည္။ ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ ဘုန္းဘုန္းေတြ ႂကြလာခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႀကီး ပါပါလာသည္မို႔ အေမ့ အတြက္ ေပ်ာ္လို႔မဆံုးေတာ့ပါ။ တကယ္ဆို ကြၽန္မ ေလွ်ာက္ခဲ့ခ်ိန္က ေက်ာင္းက ႀကိဳက္တဲ့သံဃာ ႂကြရန္သာ ေလွ်ာက္ခဲ့ျခင္းပါ။ ကြၽန္မရဲ႕ အပူမီးကို က႐ုဏာထားေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးက ကိုယ္တိုင္ ႂကြလာခဲ့ၿပီမို႔ အေမ့အလွဴ အတြက္ ကြၽန္မ စီစဥ္ရက်ဳိး နပ္ၿပီေပါ့။ ဆရာေတာ္ေတြ တရားေပး၊ အလွဴလက္ခံ၊ ဆြမ္းဘုန္းၿပီးခ်ိန္မွာ အေမ အေတာ္ေမာေနၿပီ။ ဘယ္သူ႕မွ မဖိတ္ဘဲ မိသားစုေတြႀကီးပဲမို႔ မိသားစုေတြစားၾကေသာက္ၾကတဲ့အခ်ိန္ “ဆရာေတာ္ေတြ ေတာ့မသိဘူး၊ အေမ့ပုစြန္ထုပ္ အလွဴဟင္းက သာ၀ကႀကီးေတြ အႀကိဳက္ပဲဗ်ာ”ဟု အစ္ကိုက အေမ့ကို ေနာက္ေတာ့ ေမာေနသည့္ၾကားက ျပံဳးေနျပန္သည္။ အဲဒီေန႔ညမွာ အေမမွတ္မွတ္ရရ ေျပာသည့္ စကားက “သားတို႔သမီးတို႔ကို အေမ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ။ အေမ အဲ့လိုလွဴခ်င္ေနတာ၊ အားလံုးပင္ပန္းေနလို႔ မေျပာရက္လို႔”တဲ့ေလ။ အေမ့ေရွ႕မွာ မထိန္းႏိုင္ဘဲ ကြၽန္မမ်က္ရည္ က်မိတာ အဲဒီတစ္ခါတည္းပါ။

ဆံုးခါနီး ငါးရက္အလို မွာေတာ့ အေမ အေပါ့၊ အေလးမထိန္းႏိုင္ေတာ့ၿပီ။ တစ္ခါတေလ ခုတင္ေဘးက ဆီးအိုးေတာင္ မလွမ္းႏိုင္ေသးခင္ ခုတင္ေပၚမွာ အညစ္ အေၾကး စြန္႔ၿပီးေနၿပီ။ သိ႔ုေသာ္လည္း အေမ့ကိုယ့္မွာ ေခ်းနံ႔ေသးန႔ံမရွိ။ တစ္ခါပါ တစ္ခါသန္႔ရွင္းေရးလုပ္၊ ထဘီအသစ္တစ္ခါလဲေပး၊ နံ႔သာျဖဴ ေပါင္ဒါေတြဆြတ္ႏွင့္ ခုတင္ေလးက အျမဲတမ္းေမႊး ပ်ံ႕ေနသည္။ အဲ့ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာေတာ့ အေမ့မွာ သားႏွင့္ သမီး ခ်စ္ျခင္းမုန္းျခင္းမ်ား ကင္းခဲ့ၿပီ ထင္သည္။ သူ႔စိတ္အာ႐ံုေတြ ဘယ္ဆီကိုေရာက္ ေနၿပီမသိ။ ဘယ္သူ႔မွမေခၚ၊ ဘယ္သူ႔မွမတဘဲ ၿငိမ္သက္စြာ လွဲေနတတ္သည္မွာ တစ္ေနကုန္။ ေရတိုက္လွ်င္ ေသာက္သည္။ အစာေကၽြး လွ်င္ ေခါင္းခါသည္။ မ်က္လံုး အၾကည့္ေတြ ရီေ၀ေ၀ အသိမရွိေတာ့သလိုပင္။ အစ္မက အေမ့ခုတင္ေဘး သြားကာ မခံခ်င္ေအာင္ စလွ်င္ ေနာက္လွ်င္ေတာင္ အရင္ကလို သူ႔ေခါင္းတံုး ေလးပြတ္ကာ စိတ္မတိုႏိုင္ ေတာ့။ မၾကားသလို၊ ဒီလိုနဲ႔ပဲ အေမ ဆံုးမည့္ရက္မွာေတာ့ အသက္႐ွဴရခက္သည့္ပံု ျပ သည္မို႔ ေအာက္စီဂ်င္ ေခၚရသည္။ အနီးစပ္ဆံုး ပုပၸါး ေဆးခန္းမွ ဆရာ၀န္ကို အိမ္ပင့္ကာ အေမ့ေရာဂါရာဇ၀င္ ကိုေျပာျပၿပီး လိုအပ္တာမ်ား ရွိရင္ ညႊန္ၾကားဖို႔ေျပာေတာ့ ဆရာ၀န္မွ ေဆးတစ္လံုးထိုး ေပးသည္။ တကယ္ေတာ့ အေမ့အတြက္ အဆင္ေျပဆံုး အေမာေျပေစဖု႔ိေဆးပဲ ျဖစ္မည္ထင္ပါရဲ႕။ ေအာက္စီဂ်င္ ႐ွဴကာ ေဆးထိုးလိုက္သည့္ အခ်ိန္မွစၿပီး အေမ့မ်က္ႏွာ ေလးၾကည္လာကာ အေမာ သက္သာလာသည္။

ဒီခ်ိန္မွာ ပံုေျပာေကာင္းတဲ့ကြၽန္မက အေမ့ေဘးမွာ ညင္ညင္သာသာေလး ထိုင္ကာ ပံုေတြစေျပာရပါေတာ့သည္။ “ေခါင္းတံုးေလးေရ အေမနဲ႔မူမူနဲ႔ ဘုရားတက္ၾကမယ္ေနာ္၊ ေဟာ ဘုရားကို ေရာက္ၿပီ။ အရမ္းၾကည္ညိဳ စရာေကာင္းတာပဲ အေမႀကီး ရယ္။ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး အာ႐ံုျပဳရေအာင္ေနာ္။ အေမႀကီး ဟိုဘက္ေထာင့္မွာ ပရိတ္အဖြဲ႕ေတြ ပရိတ္ရြတ္ေနၾကတယ္ေတာ့။ ခဏေလးထိုင္ နားေထာင္ရေအာင္ေနာ္” ကြၽန္မ စကားဆံုးတာႏွင့္ ေဘးနားမွ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး လာၾကည့္ေနေသာေယာက္မက အလိုက္သိစြာပဲ ကြၽန္မနဲ႔ သံၿပိဳင္ ပရိတ္လိုက္ရြတ္ေပး ခဲ့ပါေတာ့၏။

“ဆြမ္းကပ္လိုက္ဦးေလ”တဲ့။ ေသအံ့မူးမူးမိခင္ရဲ႕ ဗလံုးဗေထြးစကား။ ကြၽန္မ ရဲ႕ပံုျပင္မွာ အေမဟာ ေက်းဇူး တင္စရာစီးေမ်ာခဲ့ၿပီေပါ့။ အစ္ကိုကလည္း ကြၽန္မအေန အထားကိုၾကည့္ၿပီး နားခြင့္ ေပးတဲ့အေနနဲ႔ သူ႔အိမ္ကယူ လာတဲ့ သာမညဆရာေတာ္ႀကီးပံုကို အေမျမင္သာေအာင္ ေထာင္ၿပီး ဆရာေတာ္ႀကီးပဲ အေမ့ေရွ႕ႂကြလာသလိုမ်ဳိးျဖစ္ေအာင္ တိုးတိုးေလး၀င္ေျပာ ေပးလိုက္ပါသည္။
အေမ့ မ်က္လံုးအိမ္ေတြ သိပ္မလႈပ္ေတာ့။ ပါးစပ္က အသက္႐ႈ သည္ဆုိ႐ံုေလး လႈပ္ခဲ့ေနသည္။ တစ္ေနရာတည္းမွာ ၿငိမ္သက္ေနေသာ အေမ့မ်က္၀န္းၾကည့္က ဆရာေတာ့္ ဓာတ္ပံုဆီမွာ တည့္မတ္ေန လိုက္ပံုမ်ားႏွယ္၊ ေငးၾကည့္ ေနေသာမ်က္၀န္းအစံု လက္ခနဲျဖစ္သြားလိုက္တာ အစ္ကိုေရာ ကြၽန္မေရာရဲ႕ အျမင္ပါ။
လႈပ္ဟကာမနည္း အသက္႐ွဴေနရေသာ ပါးစပ္ေလး လႈပ္ခတ္မႈမရွိေတာ့။ အားလံုး ၿငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္ သြားၿပီ။ ကဲ လူေတြေျပာၾကတဲ့ ကင္ဆာေရာဂါသည္ေတြ ေသခါနီးရင္ ေအာ္ဟစ္ေနရတယ္ ဆိုတဲ့စကား ဘယ္မွာ ဟုတ္လို႔ပါလိမ့္။
သူ မေသခ်င္ေသာ ေဆး႐ံုမွာလည္း မေသ၊ သူ ေသခ်င္ေသာ သူ႔ အိမ္သူ႔အိပ္ရာေလးမွာပဲ ေသ ခဲ့ရ။ အားလံုးက မျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ေသြးယိုထြက္မႈေတြလည္း မေတြ႕ရ။ ေသခါနီးမွာ ေအာ္ဟစ္ဆူပူငိုေႂကြးမႈေတြလည္း မရွိပါပဲ ကြၽန္မတို႔ရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာမိခင္ႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ပါၿပီ။ ကြၽန္မတို႔ေမာင္ႏွမေတြ ႐ုတ္ခ်ည္းမငိုမိၾကပါ။ ကိုယ္ငိုခ်လိုက္လွ်င္ အေမ့ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေလး ေပ်ာက္သြားမွာကို စိုးရိမ္ေနသည္။
ေစာင္ျဖဴျဖဴလွလွေလးကိုျခံဳကာ ပီဘိၿငိမ္းခ်မ္း ေသာမ်က္ႏွာေလးႏွင့္ လဲေလ်ာင္းေနေသာ အေမ့ခုတင္ ေဘးထိုင္ကာ အေမ့မ်က္ႏွာကို တစိမ့္စိမ့္ေငးရင္း အားပါး တရမ်က္ရည္မ်ားက်ျဖစ္ခဲ့သည္။ အေမ ၿငိမ္းခ်မ္းသြားေလၿပီ။

ေႂကြးေဟာင္းမ်ားကို ဒီဘ၀မွာ အကုန္ေခ်ကာ ေႂကြးသစ္မယူဘဲ ဘ၀ကူး ေျပာင္းသြားေသာ ကြၽန္မတို႔ရဲ႕ အေမ အမွန္တကယ္ၿငိမ္းခ်မ္းသြားခဲ့ပါၿပီ။ ၀မ္းသာရပါသည္ အေမ။

ထို႔အတူ ၀မ္းနည္းပါသည္ အေမ။ ဘ၀ အသစ္မွာ ျပည့္စံုေသာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအသစ္ေတြနဲ႔ အေမေပ်ာ္ေနမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ကြၽန္မတို႔ အေမႏွင့္ခြဲရက်ဳိးနပ္ပါၿပီ။

** စာေရးဆရာမ – မီမိုး